1
00:00:39,283 --> 00:00:44,383
زن: من هنوز رویاهایی دارم،
و بعضی چیزها برمی گردند

2
00:00:47,500 --> 00:00:50,150
نمیدونم چند سالمه
اما زندگی کاملا عادی است

3
00:00:50,183 --> 00:00:55,000
هر کاری که می کنیم
یک اتفاق روزمره است

4
00:00:55,330 --> 00:00:58,330
و این زمانی است که از خواب بیدار می شوم.

5
00:00:58,660 --> 00:01:01,266
و به اندازه سن من
من هنوز دارم گریه می کنم.

6
00:01:35,200 --> 00:01:39,500
[کودکان آواز می خوانند
"Alle V gel Sind Schon Da"]

7
00:01:46,183 --> 00:01:49,383
راوی: در سال 1933،
تعداد کمی از خانواده های یهودی

8
00:01:50,160 --> 00:01:52,366
که در آلمان زندگی می کرد،
اتریش و چکسلواکی

9
00:01:53,000 --> 00:01:56,330
زندگی آنها را پیش بینی کرد
در شرف تغییر بودند

10
00:01:57,383 --> 00:01:59,316
هیچ کدام از فرزندانشان متوجه نشدند

11
00:01:59,350 --> 00:02:02,283
چه زود دوران کودکی آنها
نزدیک بود تمام شود

12
00:02:06,160 --> 00:02:09,300
زن: من خیلی خوشحال بودم
دختر کوچک در حال بزرگ شدن

13
00:02:09,333 --> 00:02:12,830
پدرم کاملا
مرا می پرستید

14
00:02:12,116 --> 00:02:14,133
یعنی وجود داشت
هرگز هیچ چیز

15
00:02:14,166 --> 00:02:17,250
که می توانستم داشته باشم
احتمالا اشتباه انجام شده

16
00:02:17,283 --> 00:02:22,000
پدرم عادت داشت
با من برو بیرون برای خرید

17
00:02:22,330 --> 00:02:26,160
و من همیشه عادت داشتم
این یک کت و شلوار را تحسین کنید،

18
00:02:26,500 --> 00:02:29,133
که مخصوص خانم ها بود
من فقط یک بچه بودم.

19
00:02:29,166 --> 00:02:33,283
و من همیشه می گفتم: "ای بابا،
من دوست دارم آن را بپوشم
کت و شلوار."

20
00:02:33,316 --> 00:02:36,830
پس یک روز گفت:
"باید بریم اونجا؟"

21
00:02:36,116 --> 00:02:39,160
و من گفتم: «برای همین است
خانم های بزرگ من--نمیتونم--"

22
00:02:39,500 --> 00:02:40,216
"خب، بیا بریم اونجا."

23
00:02:40,250 --> 00:02:43,116
و به آنجا رفت
و اندازه های من را گرفتند،

24
00:02:43,150 --> 00:02:45,830
و آن کت و شلوار برای من ساخته شد.

25
00:02:45,116 --> 00:02:49,300
و به خانه آمدم،
و مادرم داغون شد

26
00:02:49,333 --> 00:02:52,300
"این را چی میخری؟
دختر کوچولو این همه چیز
برای

27
00:02:52,333 --> 00:02:54,500
او به آن نیاز ندارد."

28
00:02:54,830 --> 00:02:57,166
و پدرم گفت
"او غرور و شادی من است،

29
00:02:57,200 --> 00:03:00,100
و او به همه چیز نیاز دارد
من می توانم برای او بخرم."

30
00:03:05,500 --> 00:03:06,316
[خواندن گروه کر پسران وین]

31
00:03:18,266 --> 00:03:20,266
مرد: پدر و مادرم به نوعی بودند
افراد طبقه متوسط،

32
00:03:20,300 --> 00:03:23,150
و پدرم بود
یک مدیر بانک سطح متوسط

33
00:03:23,183 --> 00:03:26,133
و مادرم
بانوی اوقات فراغت

34
00:03:26,166 --> 00:03:30,133
و من خیلی زیاد بودم
فرزند اول مورد نظر

35
00:03:30,166 --> 00:03:33,183
اوه، هر دو بودند
حدود 30 یا بیشتر

36
00:03:33,216 --> 00:03:36,383
ما یکی از این خیلی خوب بودیم
آپارتمان در وین

37
00:03:37,160 --> 00:03:38,150
با سقف بلند،

38
00:03:38,183 --> 00:03:41,100
نور زیاد، همانطور که من آن را به یاد دارم،
پنجره های بزرگ،

39
00:03:41,133 --> 00:03:44,183
و من حدس می زنم که من خراب شده بودم.
منظورم این است که علاوه بر آنها،

40
00:03:44,216 --> 00:03:46,300
البته وجود داشت
خدمتکار اجتناب ناپذیر،

41
00:03:46,333 --> 00:03:49,200
پرستار در خانه،
در آن روزها

42
00:03:49,233 --> 00:03:52,116
اوه، مادربزرگم نگاه کرد
در
اغلب و در نزدیکی زندگی می کردند.

43
00:03:52,150 --> 00:03:56,266
و این بود، از بسیاری جهات،
یک زندگی نسبتاً ایده آل

44
00:03:56,300 --> 00:03:59,316
و من واقعاً یک جور بودم
مرکز کیهان

45
00:04:06,300 --> 00:04:09,200
[خواندن گروه کر
"جا دو لسا نپوژدو"]

46
00:04:18,100 --> 00:04:20,133
زن: ما مادر داشتیم،
پدر و خواهرم

47
00:04:20,166 --> 00:04:23,660
که 4 ساله بود
جوان تر از من

48
00:04:23,100 --> 00:04:26,383
ما کودکی بسیار شادی داشتیم،
کودکی بی دغدغه

49
00:04:27,160 --> 00:04:29,200
پدرم همیشه بود
در طول هفته مشغول است،

50
00:04:29,233 --> 00:04:33,316
اما وقتی او در خانه بود،
او اغلب مرا به پیاده روی می برد

51
00:04:33,350 --> 00:04:38,366
در کنار رودخانه، بیشتر،
و در مورد همه چیز صحبت کرد

52
00:04:39,000 --> 00:04:43,183
و این ما را به ارمغان آورد
احتمالا نزدیک تر

53
00:04:43,216 --> 00:04:45,216
همیشه احساس می کردم من و پدر

54
00:04:45,250 --> 00:04:49,233
از مادرم محافظت می کردند
و خواهرم

55
00:04:49,266 --> 00:04:52,100
نمی دانم چه بودیم
محافظت از آنها در برابر

56
00:04:52,133 --> 00:04:55,150
هیل! هیل!

57
00:04:55,183 --> 00:05:00,160
هیل! هیل!

58
00:05:00,500 --> 00:05:02,300
زن: من در موردش بودم
فقط زیر 8 سال

59
00:05:02,333 --> 00:05:06,330
کی، کی آه،
هیتلر به قدرت رسید.

60
00:05:14,150 --> 00:05:18,830
من چند تا دوست مدرسه داشتم،
و مادرم همیشه تلاش می کرد

61
00:05:18,116 --> 00:05:22,330
تا برای ما جشن تولد درست کنند

62
00:05:22,660 --> 00:05:23,216
میز چیده شد.

63
00:05:23,250 --> 00:05:26,283
ما بودیم - من یک جورایی بودم
بسیار هیجان زده

64
00:05:26,316 --> 00:05:28,100
کسی نیامد

65
00:05:28,133 --> 00:05:32,166
حتی یک بچه هم نیامد
به این جشن تولد

66
00:05:32,200 --> 00:05:39,330
و اوه، این اولین مورد بود
ضربه وحشتناک به من

67
00:05:39,660 --> 00:05:41,660
می دانم که بی اهمیت به نظر می رسد،

68
00:05:41,100 --> 00:05:44,166
اما اولین بود
به نوعی
درک برای الف
کودک

69
00:05:44,200 --> 00:05:47,330
برای درک آن
شما طرد شده اید،

70
00:05:47,660 --> 00:05:49,166
که چیزی هست
متفاوت در مورد شما

71
00:05:49,200 --> 00:05:51,330
[آواز خواندن]

72
00:05:57,233 --> 00:05:59,383
راوی: برای بچه های یهودی،
زندگی تحت هیتلر

73
00:06:00,160 --> 00:06:03,166
به طور فزاینده ای تبدیل شد
منزوی و تهدید کننده

74
00:06:03,200 --> 00:06:05,330
در حالی که نازی ها برهنه شدند
والدین آنها

75
00:06:05,660 --> 00:06:07,166
از شغل و شهروندی آنها،

76
00:06:07,200 --> 00:06:11,200
بچه ها رفته رفته بودند
ممنوعیت ورود به مدارس، پارک ها،

77
00:06:11,233 --> 00:06:14,000
تئاتر، استخر.

78
00:06:18,133 --> 00:06:20,183
زن: من بیش از حد محافظت شده بودم

79
00:06:20,216 --> 00:06:24,316
به خاطر هیتلر
خطرات بیرون از خانه،

80
00:06:24,350 --> 00:06:28,116
اما در خانه بسیار دوست داشتنی است.

81
00:06:28,150 --> 00:06:31,830
مادرم نشسته است
پدرم برای نوازش

82
00:06:31,116 --> 00:06:34,233
یک اتفاق روزمره بود

83
00:06:34,266 --> 00:06:36,216
مجبور شدم شرکت کنم،
زیرا در غیر این صورت

84
00:06:36,250 --> 00:06:37,383
من حسودی می کردم

85
00:06:38,160 --> 00:06:40,383
بنابراین او مجبور بود هر دوی ما را داشته باشد
در دامان او

86
00:06:41,160 --> 00:06:46,133
پدرم می گفت
"من برای شروع دوباره خیلی پیر شده ام."

87
00:06:46,166 --> 00:06:48,216
با اینکه صحبت می کرد
انگلیسی کامل،

88
00:06:48,250 --> 00:06:51,830
او احساس کرد که او عادل است
به اندازه کافی جوان نیست

89
00:06:51,116 --> 00:06:54,316
برای شروع در یک کشور جدید

90
00:06:54,350 --> 00:06:57,100
و جمله دیگر،
که به این دلیل بود

91
00:06:57,133 --> 00:07:00,350
پدرش و
پدربزرگ و غیره،

92
00:07:00,383 --> 00:07:04,160
اوه، در آلمان به دنیا آمدند،

93
00:07:04,500 --> 00:07:08,330
که این باید تغییر کند،
که این دیوانه، هیتلر،

94
00:07:08,660 --> 00:07:09,350
احتمالا نمی تواند دوام بیاورد

95
00:07:19,500 --> 00:07:21,830
مرد: هر روز می ترسیدم.

96
00:07:21,116 --> 00:07:26,216
من فقط خیلی ناراضی بودم
رفتن به مدرسه

97
00:07:28,116 --> 00:07:31,100
داشتم تو خیابون راه میرفتم

98
00:07:31,133 --> 00:07:35,183
6 یا 7 پسر آمدند،
به من گفت "حرامزاده یهودی"

99
00:07:35,216 --> 00:07:37,200
و بعد به من حمله کرد
و مرا پرت کرد

100
00:07:37,233 --> 00:07:40,316
از طریق پنجره بشقاب شیشه ای

101
00:07:40,350 --> 00:07:43,660
به شدت بریده شدم،

102
00:07:43,100 --> 00:07:47,000
و مجبور شدم برم
بیمارستان برای دوخت،

103
00:07:47,330 --> 00:07:52,250
و من نمی خواستم به آنجا بروم
مدرسه وجود دارد یا دیگر.

104
00:07:52,283 --> 00:07:56,133
من-فقط احساس کردم که هستم
دائما تهدید می شود

105
00:07:58,216 --> 00:08:00,350
راوی: به عنوان هیتلر
کنترلش را تقویت کرد،

106
00:08:00,383 --> 00:08:02,300
شروع کرد به نگاه کردن
برای فرصت ها

107
00:08:02,333 --> 00:08:07,500
برای گسترش قدرت آلمان
فراتر از مرزهایش

108
00:08:07,830 --> 00:08:09,160
در مارس 1938،

109
00:08:09,500 --> 00:08:11,660
نیروهای آلمانی وارد اتریش شدند

110
00:08:11,100 --> 00:08:13,283
و بدون شلیک
تک تیر،

111
00:08:13,316 --> 00:08:15,316
کشور را ضمیمه کرد
به رایش

112
00:08:18,350 --> 00:08:22,133
زن: اولین چیزی که
هنگام فاجعه اتفاق می افتد
اعتصابات،

113
00:08:22,166 --> 00:08:23,366
هیچ چیز تغییر نمی کند

114
00:08:24,000 --> 00:08:26,366
شما فکر می کنید وجود دارد
یک درام عالی باشد،

115
00:08:27,000 --> 00:08:29,660
و تو به رختخواب می روی،
لباس خوابت را بپوش،

116
00:08:29,100 --> 00:08:32,333
و شما شمع را به خود می گویید
مادر، و سپس شما به رختخواب بروید.

117
00:08:32,366 --> 00:08:35,250
و تو فکر می کنی، اوه،
این خیلی وحشتناک نیست

118
00:08:38,316 --> 00:08:39,383
اما صبح روز بعد،

119
00:08:40,160 --> 00:08:44,166
پدر و مادرم مرا به طبقه پایین بردند
به خیابان

120
00:08:44,200 --> 00:08:49,160
خیابان ها پر بود از
یونیفرم های جدیدی که هرگز ندیده بودم

121
00:08:52,830 --> 00:08:57,100
و جوانان پوشیدند
نوارهای قرمز دور بازوهایشان

122
00:08:57,133 --> 00:08:59,300
با سواستیکا، و من
معنی آن را نمی دانست

123
00:08:59,333 --> 00:09:03,830
و دراز کشیدند
بازوهایشان در هیتلر
سلام.

124
00:09:07,266 --> 00:09:11,100
و همه جا پرچم ها بود،
این پرچم های قرمز جدید،

125
00:09:11,133 --> 00:09:14,216
با دایره سفید
و سواستیکا سیاه

126
00:09:18,830 --> 00:09:22,133
حس اصلی من از
چیزی اشتباه عجله بود

127
00:09:22,166 --> 00:09:25,250
که پدر و مادرم مرا با آن گرفتند
بازگشت به خانه

128
00:09:33,500 --> 00:09:37,000
فوچل: ناگهان نتوانستم بروم
دیگر به مدرسه عادی من.

129
00:09:37,330 --> 00:09:40,500
و من اخراج شدم
به یک مدرسه موقت

130
00:09:40,830 --> 00:09:42,830
در انتهای خط تراموا

131
00:09:43,200 --> 00:09:46,000
و من این کار را به تنهایی انجام دادم،
حتی در 7 سالگی

132
00:09:46,330 --> 00:09:47,383
و تا آخر خط رفت

133
00:09:48,160 --> 00:09:51,250
و سپس من فقط راه می رفتم
تا اینکه به این خانه آمدم

134
00:09:51,283 --> 00:09:54,200
حرف به پدر و مادرم برگشت
که وقتی در تراموا هستید،

135
00:09:54,233 --> 00:09:56,183
من خیلی بودم
پسر کوچولوی پرحرف

136
00:09:56,216 --> 00:10:00,100
همه چیزهای بد را به آنها گفتم
کاری که آقا هیتلر انجام می داد.

137
00:10:00,133 --> 00:10:03,133
من فکر کردم که آقا بود
البته اسمش

138
00:10:03,166 --> 00:10:07,133
و اوه، و کلمه برگشت
به پدر و مادرم که شاید،

139
00:10:07,166 --> 00:10:10,266
اوم، آنها باید -
من نباید تنها سفر کنم

140
00:10:10,300 --> 00:10:13,160
و پدرم با من آمد.

141
00:10:13,500 --> 00:10:16,250
و چیز زیادی نگفت،
اما او به ندرت انجام داد،

142
00:10:16,283 --> 00:10:18,316
اما او، می دانید،
بگذار معلوم شود

143
00:10:18,350 --> 00:10:20,316
که دور زدن عاقلانه نیست

144
00:10:20,350 --> 00:10:23,160
بد گفتن
در مورد آقا هیتلر

145
00:10:27,383 --> 00:10:31,330
راوی: در هفته های بعد
الحاق اتریش،

146
00:10:31,660 --> 00:10:34,150
مقامات نازی داشتند
تصویب شد
تمام قوانین ضد یهود

147
00:10:34,183 --> 00:10:38,216
هیتلر 5 سال طول کشیده بود
در آلمان راه اندازی شود.

148
00:10:44,116 --> 00:10:47,333
مرد: هرکس از وین بیاید،
خیلی دراماتیک بود

149
00:10:47,366 --> 00:10:51,183
واقعیت آن مرا تحت تأثیر قرار داد
وقتی پدر و مادرم در موردش صحبت کردند

150
00:10:51,216 --> 00:10:54,233
واگذاری آپارتمان،
که باید ترک کنیم

151
00:10:54,266 --> 00:10:56,133
و این چیزی بود،
می دانی،

152
00:10:56,166 --> 00:10:59,160
که فقط -- پایین می افتد.

153
00:10:59,500 --> 00:11:01,150
یعنی همه چیز
از تو می افتد

154
00:11:01,183 --> 00:11:03,330
یعنی،
این تنها چیزی است که می دانستم

155
00:11:03,660 --> 00:11:05,350
و ما مجبور شدیم آن را رها کنیم،
مجبور شدیم ترک کنیم

156
00:11:05,383 --> 00:11:08,366
و احتمالا همینطور بود
بزرگترین ضربه ای که خوردم

157
00:11:09,000 --> 00:11:13,830
منظورم همین است
همه چیز همانطور که هست تمام خواهد شد

158
00:11:22,216 --> 00:11:25,200
مادرم یک فعال بود

159
00:11:25,233 --> 00:11:27,233
و او چیزی می دانست
باید انجام می شد.

160
00:11:27,266 --> 00:11:30,350
و تصمیم این بود
برای رفتن به انگلیس

161
00:11:30,383 --> 00:11:32,300
به عنوان داخلی استخدام شود

162
00:11:32,333 --> 00:11:35,660
چون انگلیسی ها این کار را می کنند
زنان جوان را بگیرید

163
00:11:35,100 --> 00:11:38,500
که دخالت نمی کند
با بازار کار

164
00:11:38,830 --> 00:11:39,350
طرح این بود،
او جلوتر می رفت،

165
00:11:39,383 --> 00:11:43,500
او سعی می کرد مرا بیرون بیاورد،
و پدرم

166
00:11:43,830 --> 00:11:46,160
سگال: این زمان است
وقتی یادم می آید

167
00:11:46,500 --> 00:11:49,333
صحبتی در کار نبود
در میان بزرگسالان

168
00:11:49,366 --> 00:11:53,500
به جز نحوه خروج از وین.

169
00:11:53,830 --> 00:11:55,200
جالب است زیرا
اکنون از ما می پرسند،

170
00:11:55,233 --> 00:11:57,660
"چطور نرفتی؟"

171
00:11:57,100 --> 00:12:00,383
و وقتی به آن فکر می کنم
ترک کردن یعنی چی

172
00:12:01,160 --> 00:12:05,500
چی----
چقدر غیر ممکن بود
ترک

173
00:12:05,830 --> 00:12:08,266
اول از همه، شما داشتید
برای داشتن اسپانسر

174
00:12:08,300 --> 00:12:11,366
در کشوری که می رفتی
به
کی به اون یکی قول میده

175
00:12:12,000 --> 00:12:14,283
تبدیل به یک بار نمی شود
بر روی دولت

176
00:12:14,316 --> 00:12:16,133
باید ویزا می گرفتی

177
00:12:16,166 --> 00:12:20,133
از وزارت خارجه یا
به دولت اجازه داده شود
در

178
00:12:20,166 --> 00:12:24,330
بعد باید می گرفتی
مجوز خروج از نازی ها

179
00:12:24,660 --> 00:12:26,233
همه این چیزها
باید دور هم جمع می شدند،

180
00:12:26,266 --> 00:12:30,350
و یک بازه زمانی داشتند
که در آن منقضی می شوند،

181
00:12:31,000 --> 00:12:33,133
و مجبور شدی جمع کنی
همه این چیزها با هم

182
00:12:33,166 --> 00:12:36,660
تا همه آماده باشند.

183
00:12:36,100 --> 00:12:38,333
و معمولا این اتفاق نمی افتاد.

184
00:12:38,366 --> 00:12:42,200
سخت ترین چیز این بود که
برای پیدا کردن کشوری برای رفتن

185
00:12:42,233 --> 00:12:45,116
کشورهایی که تحت
بحث آرژانتین بود،

186
00:12:45,150 --> 00:12:49,333
اروگوئه، پاراگوئه،
ونزوئلا، شانگهای، کوبا،

187
00:12:49,366 --> 00:12:52,000
جمهوری دومینیکن

188
00:12:52,330 --> 00:12:55,116
یادم می آید که با پدرم رفتیم
به کنسولگری آمریکا

189
00:12:55,150 --> 00:12:58,250
صف بود
در اطراف بلوک،

190
00:12:58,283 --> 00:13:02,316
از پله ها، در اطراف اتاق.

191
00:13:04,366 --> 00:13:09,830
ما الان در اواخر تابستان هستیم
سال 1938

192
00:13:09,116 --> 00:13:16,133
به آمریکا رسیدم
در 1 می 1951.

193
00:13:16,166 --> 00:13:21,150
It was a 13-year quota for us.

194
00:13:23,316 --> 00:13:26,116
راوی: سربازان آلمانی
had barely entered Austria

195
00:13:26,150 --> 00:13:29,830
وقتی هیتلر خواست
الحاق سودتنلند

196
00:13:29,116 --> 00:13:31,250
در چکسلواکی

197
00:13:31,283 --> 00:13:33,660
او تاکید کرد که استان،

198
00:13:33,100 --> 00:13:36,216
که خانه بیش از آن بود
3 میلیون آلمانی قومی،

199
00:13:36,250 --> 00:13:39,166
اجازه جدایی داده شود
و به رایش بپیوندید.

200
00:13:40,383 --> 00:13:44,166
در 1 اکتبر،
با توافق بین المللی،

201
00:13:44,200 --> 00:13:47,116
نیروهای آلمانی راهپیمایی کردند
به سودتنلند،

202
00:13:47,150 --> 00:13:50,830
اضافه کردن 1/5 چکسلواکی
به رایش،

203
00:13:50,116 --> 00:13:55,250
و راه را برای
بیشتر
تجزیه کشور

204
00:13:55,283 --> 00:13:58,500
هیمن: از آن به بعد،
مردم تعجب می کردند

205
00:13:58,830 --> 00:14:02,830
چه اتفاقی قرار است بیفتد

206
00:14:02,116 --> 00:14:03,200
پدر خوشبین بود

207
00:14:03,233 --> 00:14:06,366
چون تجارت می کرد
با مردم فرانسه

208
00:14:07,000 --> 00:14:11,330
که نوشت و گفت
"بد خواهد شد. برو بیرون."

209
00:14:11,660 --> 00:14:14,166
اما برای پدر، نه، چیزهایی
مانند آن اتفاق نمی افتد

210
00:14:14,200 --> 00:14:17,300
او ایمان بیشتری داشت
در نوع بشر

211
00:14:17,333 --> 00:14:19,316
همیشه می گفت
که او انجام دهد

212
00:14:19,350 --> 00:14:22,150
بلکه به مردم اعتماد کنید
و ناامید شود

213
00:14:22,183 --> 00:14:25,500
از زندگی
به کسی اعتماد نکردن

214
00:14:28,233 --> 00:14:30,300
راوی: کمتر از
نیم سال بعد،

215
00:14:30,333 --> 00:14:33,300
هیتلر نابود می کرد
کشور چک

216
00:14:33,333 --> 00:14:37,300
اما اکنون نازی ها ادامه دادند
آزار و اذیت یهودیان

217
00:14:37,333 --> 00:14:41,660
در نوامبر، آنها ارکستراسیون کردند
یک قتل عام شرورانه،

218
00:14:41,100 --> 00:14:43,316
که آنها بعدا
به نام "Kristallnacht"،

219
00:14:43,350 --> 00:14:46,660
شب شیشه های شکسته

220
00:14:52,830 --> 00:14:55,660
روزنفلد: داشتم
یک رویای عجیب در شب

221
00:14:55,100 --> 00:14:59,183
که پدرم
دستگیر می شد

222
00:14:59,216 --> 00:15:01,330
شام ما در آن شب،

223
00:15:01,660 --> 00:15:05,116
این آخرین وعده غذایی من بود
یادت باشه با پدرم داشتم

224
00:15:05,150 --> 00:15:07,100
به او نگاه کردم و فکر کردم

225
00:15:07,133 --> 00:15:11,333
خوب من واقعا ندیده بودم
ویژگی های او به درستی

226
00:15:11,366 --> 00:15:15,183
و شما می دانید که چگونه به نظر می رسید
به کسی به شدت

227
00:15:15,216 --> 00:15:17,216
و چیزی به من گفت، می دانید،

228
00:15:17,250 --> 00:15:21,830
من باید آن تصویر را چاپ کنم
او در ذهن من است

229
00:15:26,330 --> 00:15:27,316
زن: قبلا
به رختخواب رفتم،

230
00:15:27,350 --> 00:15:30,200
پدرم
با صدایی نسبتاً خشن

231
00:15:30,233 --> 00:15:32,133
به من گفت
"اگر چیزی شنیدی

232
00:15:32,166 --> 00:15:34,216
"صداهای عجیب
در طول شب،

233
00:15:34,250 --> 00:15:36,133
"فورا از رختخواب بلند شو

234
00:15:36,166 --> 00:15:39,233
و به آن کمد لباس بروید
در راهرو."

235
00:15:39,266 --> 00:15:41,333
و من گفتم
"من نمی فهمم."

236
00:15:41,366 --> 00:15:45,830
و کاملا متفاوت
از پدرم

237
00:15:45,116 --> 00:15:47,283
به طور معمول
به سوالات من پاسخ دهید،

238
00:15:47,316 --> 00:15:50,000
گفت: نپرس
هر گونه سوال

239
00:15:50,330 --> 00:15:51,250
فقط همانطور که به شما گفته شده است عمل کنید."

240
00:15:53,366 --> 00:15:57,200
آلارد: بیدار شدم
ساعت 2:00 بامداد،

241
00:15:57,233 --> 00:16:00,216
با ضربات وحشتناک
روی در

242
00:16:00,250 --> 00:16:04,350
و دو نازی بودند
در در، فریاد زدن

243
00:16:04,383 --> 00:16:06,266
«همه شما در بازداشت هستید.

244
00:16:06,300 --> 00:16:08,366
چند لباس بپوش
و با ما بیا."

245
00:16:13,366 --> 00:16:17,250
یادمه خیلی سرد بود
شب بسیار تاریک،

246
00:16:17,283 --> 00:16:20,350
و همه رفتیم
به یک نقطه مونتاژ،

247
00:16:20,383 --> 00:16:23,166
که شبیه یک مربع بزرگ بود.

248
00:16:23,200 --> 00:16:27,333
و فقط وجود داشت
هزاران یهودی دیگر

249
00:16:27,366 --> 00:16:29,183
و منظورم هزاران است.

250
00:16:31,300 --> 00:16:34,216
و افرادی بودند که من
می دانست
و افرادی که نمیشناختم

251
00:16:34,250 --> 00:16:38,366
و مردم کتک می خورند،
و مردم گریه می کنند

252
00:16:40,366 --> 00:16:44,150
فکر می کنم همه متحجر شده بودند.

253
00:16:44,183 --> 00:16:46,283
یادم می آید، فکر می کنم،
همچنین بسیار واضح،

254
00:16:46,316 --> 00:16:49,233
که آنها بودند
کتک زدن خاخام،

255
00:16:49,266 --> 00:16:54,200
و تورات را آورده بودند
از کنیسه

256
00:16:54,233 --> 00:16:57,500
و من فکر می کنم آنها بودند
زیر پا گذاشتن آنها

257
00:17:02,830 --> 00:17:04,266
[شیشه شکستن]

258
00:17:07,200 --> 00:17:12,660
هلمن: دوچرخه ام را گرفتم
و مثل همیشه به مدرسه رفت.

259
00:17:12,100 --> 00:17:15,133
یهودی نبود
کسب و کاری که من پاس کردم

260
00:17:15,166 --> 00:17:19,116
که شکسته نشده بود

261
00:17:19,150 --> 00:17:23,266
کالا یا روشن بود
خیابان یا غارت شده
به طور کامل

262
00:17:26,216 --> 00:17:28,333
با نزدیک شدن به مدرسه،

263
00:17:28,366 --> 00:17:34,316
ستون های بزرگ دود را دیدم
از بخش ها می آید

264
00:17:34,350 --> 00:17:38,283
جایی که دو کنیسه بزرگ
در فرانکفورت بودند.

265
00:17:38,316 --> 00:17:41,250
و من آن را دیدم
آنها در آتش بودند

266
00:17:43,316 --> 00:17:45,216
روزنفلد: مدرسه ما
اتفاقی افتاد

267
00:17:45,250 --> 00:17:48,300
درست روبروی خیابان
جایی که کنیسه بود

268
00:17:50,216 --> 00:17:53,116
با من کشیده شد
جریان بچه ها

269
00:17:53,150 --> 00:17:57,183
همه به زمین بازی رفتند
برای تماشای این شعله ها

270
00:17:58,350 --> 00:18:02,133
و ناگهان کسی گفت:
"اوه، یک یهودی وجود دارد.

271
00:18:02,166 --> 00:18:05,200
بیایید او را پرتاب کنیم
روی آتش نیز.»

272
00:18:05,233 --> 00:18:07,830
نمی دانم چگونه به خانه رسیدم.

273
00:18:07,116 --> 00:18:09,333
امروز هنوز نمی دانم
چگونه به خانه رسیدم

274
00:18:09,366 --> 00:18:14,100
و وقتی به خانه رسیدم، مادرم
کاملا شوکه شده بود

275
00:18:14,133 --> 00:18:16,150
پدرم دستگیر شده بود.

276
00:18:20,330 --> 00:18:23,200
پدرم خیلی خوب بود
یک فرد صریح،

277
00:18:23,233 --> 00:18:26,216
و همینطور وقتی آمدند
به بوخنوالد

278
00:18:26,250 --> 00:18:30,183
و همه را بردند
بریس و بند کفش مردانه،

279
00:18:30,216 --> 00:18:31,333
اعتراض کرد و گفت

280
00:18:31,366 --> 00:18:34,283
"شما نمی توانید اینها را درمان کنید
افراد مسن این را دوست دارند."

281
00:18:34,316 --> 00:18:36,183
پس از او مثال زدند،

282
00:18:36,216 --> 00:18:40,160
و او را تا حد مرگ کتک زدند
جلوی همه

283
00:18:40,500 --> 00:18:45,000
به منظور القای
وحشت و اطاعت

284
00:18:47,216 --> 00:18:52,216
آنها به ما پیشنهاد پدرم را دادند
خاکستر در ازای پول،

285
00:18:52,250 --> 00:18:55,166
و در نهایت کوزه آمد.

286
00:18:55,200 --> 00:18:58,160
و دفنش کردیم
در قبرستان یهودیان

287
00:18:58,500 --> 00:19:01,133
اما، البته، آیا این بود
خاکستر او، هیچ کس نمی داند.

288
00:19:02,383 --> 00:19:06,100
اپستاین: صدای کوبیدن بلندی شنیدیم
روی در طبقه پایین،

289
00:19:06,133 --> 00:19:11,830
و خاله من، مادرم،
و به سمت اتاق زیر شیروانی دویدم،

290
00:19:11,116 --> 00:19:15,150
و ما پنهان شده بودیم
در یک کمد لباس قدیمی آن بالا

291
00:19:15,183 --> 00:19:17,333
و من این احساس را به یاد دارم

292
00:19:17,366 --> 00:19:22,200
انگار تمام عمرم را خرج کرده بودم
زندگی در آن کمد لباس

293
00:19:22,233 --> 00:19:25,150
و همچنین به یاد دارم
با مادرم زمزمه می کنم

294
00:19:25,183 --> 00:19:30,166
"من می خواهم از اینجا بروم، و
نه فقط از این کمد لباس.

295
00:19:30,200 --> 00:19:32,250
من می خواهم از آلمان بروم."

296
00:19:45,216 --> 00:19:48,330
راوی: نفرت جهانی
سریع بود،

297
00:19:48,660 --> 00:19:49,250
با این حال بریتانیا تنها کشور بود

298
00:19:49,283 --> 00:19:52,166
مایل به استراحت
کنترل های مهاجرتی آن،

299
00:19:52,200 --> 00:19:54,333
و سپس فقط برای کودکان
که تهدید نمی کند

300
00:19:54,366 --> 00:19:57,250
مشاغل بریتانیا یا بودجه عمومی

301
00:19:57,283 --> 00:20:00,000
چند روز پس از قتل عام نازی ها،

302
00:20:00,330 --> 00:20:03,233
رهبران انگلیسی-یهودی با
نخست وزیر چمبرلین

303
00:20:03,266 --> 00:20:07,160
و از او اصرار کرد که اجازه دهد وارد شود
کودکان بی سرپرست کشور،

304
00:20:07,500 --> 00:20:11,160
مسیحی و همچنین یهودی،
تا سن 17 سالگی

305
00:20:12,200 --> 00:20:15,330
6 روز بعد،
کویکرها به رهبران یهودی پیوستند

306
00:20:15,660 --> 00:20:17,250
برای ارائه دولت
یک طرح نجات ملموس

307
00:20:17,283 --> 00:20:21,183
توسط پناهندگان تامین شود
و سازمان های مذهبی

308
00:20:21,216 --> 00:20:24,300
آن شب، مجلس عوام
در مورد موضوع بحث کردند

309
00:20:24,333 --> 00:20:27,000
و طرح را تصویب کرد.

310
00:20:28,350 --> 00:20:32,500
مرد: رهبر جوانان من گفت:
«اوتو هیرش را صدا کن.

311
00:20:32,830 --> 00:20:34,316
یک کار برای شما وجود دارد
انجام شود."

312
00:20:34,350 --> 00:20:37,150
پس رفتم و دیدمش
و او گفت

313
00:20:37,183 --> 00:20:40,216
"گوش کن، من یک درخواست دارم.

314
00:20:40,250 --> 00:20:45,133
«به ما اطلاع داده شده است
که دولت بریتانیا--

315
00:20:45,166 --> 00:20:46,316
"مجلس عوام -

316
00:20:46,350 --> 00:20:50,166
"درباره سرنوشت بحث کرده بود
کودکان در آلمان

317
00:20:50,200 --> 00:20:53,660
"بعد از این همه تبلیغات،

318
00:20:53,100 --> 00:20:54,350
"و آنها منزجر شده اند.

319
00:20:56,166 --> 00:20:58,660
«آنها به این نتیجه رسیدند

320
00:20:58,100 --> 00:21:01,283
"پذیرفتن کودکان
برای یک زمان معین

321
00:21:01,316 --> 00:21:04,383
«ما دفتر داریم
برای عملیات

322
00:21:05,160 --> 00:21:06,250
ببینید چه کاری می توانید انجام دهید."

323
00:21:10,330 --> 00:21:11,366
راوی: به عنوان حمل و نقل
راه افتاد

324
00:21:12,000 --> 00:21:13,283
در آلمان و اتریش

325
00:21:13,316 --> 00:21:15,333
هزاران
پناهندگان سودتن

326
00:21:15,366 --> 00:21:19,000
به فرار به پراگ ادامه داد.

327
00:21:19,330 --> 00:21:21,266
کارگزار انگلیسی بورس
نیکلاس وینتون

328
00:21:21,300 --> 00:21:25,266
توسط یکی از دوستان برای مشاهده احضار شد
وضعیت برای خودش

329
00:21:25,300 --> 00:21:28,333
او از اردوگاه های پناهندگان بازدید کرد
با دورین وارینر،

330
00:21:28,366 --> 00:21:30,300
یک نماینده از
کمیته بریتانیا

331
00:21:30,333 --> 00:21:32,366
برای پناهندگان
از چکسلواکی

332
00:21:34,383 --> 00:21:37,150
وینتون:
ما این احساس را داشتیم

333
00:21:37,183 --> 00:21:41,000
که موقعیت
خیلی فوری تر بود

334
00:21:41,330 --> 00:21:44,150
بیش از آنچه در لندن فکر می کرد.

335
00:21:52,660 --> 00:21:53,216
دورین وارینر به من گفت

336
00:21:53,250 --> 00:21:56,166
«نمی‌دانم چه می‌رویم
برای انجام دادن در مورد بچه ها."

337
00:21:56,200 --> 00:21:58,350
و تقریباً خود به خود گفتم:

338
00:21:58,383 --> 00:22:00,350
"خب، اگر وقتی برگردم
به انگلستان

339
00:22:00,383 --> 00:22:04,300
«من متوجه شدم که وزارت کشور
به آنها اجازه ورود خواهد داد،

340
00:22:04,333 --> 00:22:08,830
ما سعی خواهیم کرد تا برخی از آنها را دریافت کنیم
به انگلستان "

341
00:22:08,116 --> 00:22:10,250
و وقتی رفتم
به وزارت کشور،

342
00:22:10,283 --> 00:22:13,316
گفتند
"تحت شرایط خاص،

343
00:22:13,350 --> 00:22:18,000
می توانید وارد کنید
هر چقدر بچه دوست داری.»

344
00:22:18,330 --> 00:22:20,250
مجبور شدیم تولید کنیم
کسی که تضمین کند

345
00:22:20,283 --> 00:22:24,660
50 پوند در برابر مهاجرت مجدد آنها،

346
00:22:24,100 --> 00:22:26,500
که من گمان می کنم
امروز حدود 1000 پوند است--

347
00:22:26,830 --> 00:22:30,160
خیلی پول بود--
و سپس من باید یک را پیدا می کردم
خانواده

348
00:22:30,500 --> 00:22:33,316
چه کسی هر کدام را می گیرد
کودک فردی

349
00:22:33,350 --> 00:22:36,233
مطمئناً آسان نبود،
اما این نبود
دشوار است.

350
00:22:36,266 --> 00:22:40,133
منظورم اینه که راحت تره
وادار کردن کسی برای بردن بچه

351
00:22:40,166 --> 00:22:43,233
نسبت به بزرگ شدن

352
00:22:43,266 --> 00:22:45,383
من سعی کردم آمریکا را درگیر کنم

353
00:22:46,160 --> 00:22:48,300
و به خیلی ها نوشت
از سناتورها

354
00:22:48,333 --> 00:22:53,166
و جواب های زیادی گرفت
گفتن که چقدر نگران بودند

355
00:22:53,200 --> 00:22:57,216
و همه دلایل مختلف
چرا آنها نتوانستند کاری انجام دهند

356
00:22:57,250 --> 00:23:00,200
راوی: در ایالات متحده،
یک لایحه کنگره

357
00:23:00,233 --> 00:23:05,183
پذیرش 20000 کودک پناهنده
در کمیته فوت کرد

358
00:23:05,216 --> 00:23:07,166
یکی از استدلال ها
در مقابل لایحه

359
00:23:07,200 --> 00:23:10,283
قبول بچه ها بود
بدون پدر و مادرشان

360
00:23:10,316 --> 00:23:13,233
خلاف قوانین خدا بود

361
00:23:30,183 --> 00:23:32,200
سگال: پدرم گفت

362
00:23:32,233 --> 00:23:35,333
"من و مامان نمی توانیم ترک کنیم،
اما تو خواهی رفت."

363
00:23:35,366 --> 00:23:38,183
گفتم: منظورت چیست؟
من می روم؟"

364
00:23:38,216 --> 00:23:40,383
"شما به انگلستان می روی"
او گفت.

365
00:23:41,160 --> 00:23:42,150
"چه زمانی؟"

366
00:23:42,183 --> 00:23:44,330
گفت: پنجشنبه.

367
00:23:44,660 --> 00:23:46,283
من می دانستم که او باید ...

368
00:23:46,316 --> 00:23:51,133
که باید بخواهم
برای فرستادنش

369
00:23:51,166 --> 00:23:54,266
اما من نمی توانستم تصور کنم که بدهم
اجازه رفتن او

370
00:23:54,300 --> 00:23:57,333
شوهرم گفت: "او باید برود"

371
00:23:57,366 --> 00:24:00,200
و او به من گوش نداد.

372
00:24:00,233 --> 00:24:04,830
او فقط ترتیب داد
همه چیز برای او،

373
00:24:04,116 --> 00:24:05,266
و مجبور شدم تسلیم بشم

374
00:24:05,300 --> 00:24:10,133
و در آخر دیدم
که حق با او بود

375
00:24:10,166 --> 00:24:13,000
اما صدمه باورنکردنی است

376
00:24:13,330 --> 00:24:15,660
که قابل توصیف نیست.

377
00:24:15,100 --> 00:24:17,000
[دختری که به آلمانی آواز می خواند]

378
00:24:35,300 --> 00:24:38,830
مرد: پدرم مرد
وقتی 3 ساله بودم،

379
00:24:38,116 --> 00:24:40,333
و مادرم مجبور شد
برو بیرون سر کار،

380
00:24:40,366 --> 00:24:43,366
بنابراین من در یتیم خانه زخمی شدم.

381
00:24:45,250 --> 00:24:49,000
زمانی که یهودیان لهستان دستگیر شدند
در سراسر آلمان،

382
00:24:49,330 --> 00:24:51,200
متوجه شده بودم
که مادرم تبعید شد

383
00:24:51,233 --> 00:24:55,133
پس من تنها بودم
من هیچ کس، هیچ کس، هیچ چیز را نداشتم.

384
00:24:55,166 --> 00:24:57,300
من به Gemeinde رفتم،

385
00:24:57,333 --> 00:24:59,100
و این وجود داشت
زن فوق العاده

386
00:24:59,133 --> 00:25:01,116
او مرا شناخت و گفت:
"آه، عید پاک،

387
00:25:01,150 --> 00:25:03,150
اینجا چیکار میکنی
مادرت کجاست؟"

388
00:25:03,183 --> 00:25:06,333
و بنابراین من گفتم
"مادر من تبعید شده است"

389
00:25:06,366 --> 00:25:08,660
و او به من گفت

390
00:25:08,100 --> 00:25:11,166
"میدونی، یه چیزی هست
در حال حاضر اتفاق می افتد

391
00:25:11,200 --> 00:25:14,300
من فکر می کنم شما باید وارد شوید
آن."
Kindertransport بود.

392
00:25:14,333 --> 00:25:16,300
او گفت: "تو بهتری
بلافاصله ثبت نام کنید

393
00:25:16,333 --> 00:25:19,250
"چون همه شما کنار هستید
خودت
قراره چیکار کنی؟"

394
00:25:19,283 --> 00:25:21,333
پس گفتم
" باشه. من به انگلیس خواهم رفت"

395
00:25:21,366 --> 00:25:24,233
درست مثل امر واقعی،
انگار هیچی نبود

396
00:25:26,333 --> 00:25:28,150
روزنفلد: در آینده،

397
00:25:28,183 --> 00:25:32,300
فکر می کنم من و خواهرم،
ما مرگ پدرم را مدیونیم

398
00:25:32,333 --> 00:25:34,233
که ما زنده مانده ایم

399
00:25:34,266 --> 00:25:40,330
چون بچه ها را انتخاب کردند
که مشکل داشت -

400
00:25:41,200 --> 00:25:43,183
اوه، چه کسی پدر و مادر خود را از دست داده است
یا پدر و مادرش

401
00:25:43,216 --> 00:25:45,283
دیگر نتوانست
مراقب آنها باشید -

402
00:25:45,316 --> 00:25:48,166
اوه، برای ادامه دادن
حمل و نقل کودک.

403
00:25:49,366 --> 00:25:53,183
هیمن: مادر به خانه آمد
و گفت که ما را ثبت نام کرده است

404
00:25:53,216 --> 00:25:55,250
و حدود دو هفته بعد،

405
00:25:55,283 --> 00:25:58,250
به پدر و مادرم گفته شد
که بتوانم بروم،

406
00:25:58,283 --> 00:26:01,233
و یک یا دو هفته بعد از آن،

407
00:26:01,266 --> 00:26:04,316
آنها چیز را داشتند
بگویم خواهرم می تواند برود.

408
00:26:04,350 --> 00:26:08,500
بنابراین، حالا هر دوی ما می رفتیم،

409
00:26:08,830 --> 00:26:12,133
و این باید بوده باشد
خیلی سخته

410
00:26:12,166 --> 00:26:15,383
که سخت بود
تصمیم بگیریم که هر دو بریم

411
00:26:17,216 --> 00:26:20,116
حدود دو هفته وقت داشتیم
قبل از رفتن ما

412
00:26:20,150 --> 00:26:23,383
و در آن دو هفته،
هم مادر و هم پدر

413
00:26:24,160 --> 00:26:28,660
سعی در دادن
دستورالعمل ها و راهنمایی ها

414
00:26:28,100 --> 00:26:31,283
که امیدوار بودند داشته باشند
تمام زندگی خود را برای دادن.

415
00:26:35,216 --> 00:26:39,350
هلمن: میتزوای من
یک ماه بعد از شب کریستال بود،

416
00:26:39,383 --> 00:26:42,333
و در اتاق زیر شیروانی برگزار شد.

417
00:26:42,366 --> 00:26:44,100
پدرم آنجا نبود.

418
00:26:44,133 --> 00:26:47,166
پدرم هنوز بود
در اردوگاه کار اجباری،

419
00:26:47,200 --> 00:26:49,350
و فقط مادرم بود

420
00:26:49,383 --> 00:26:52,233
احساس وحشتناکی داشتم.

421
00:26:52,266 --> 00:26:54,333
جشنی نبود
پس از آن

422
00:26:54,366 --> 00:26:58,660
چیزی نبود.

423
00:26:58,100 --> 00:27:00,100
شما قسمت خود را بخوانید
از تورات،

424
00:27:00,133 --> 00:27:04,183
و تو حفتره خود را انجام دادی
و تو تمام شدی

425
00:27:04,216 --> 00:27:10,150
و ما خوش شانس بودیم که یک مینیان
به طور کلی نشان داد

426
00:27:14,183 --> 00:27:17,133
من مطمئنا احساس کردم،
هر چه زودتر بتوانیم

427
00:27:17,166 --> 00:27:21,216
از آلمان برو،
هر چه بهتر باشد

428
00:27:21,250 --> 00:27:26,350
مادر خانه ام نوشت
به بارون جیمز دو روچیلد،

429
00:27:28,133 --> 00:27:35,150
آیا او 24 پسرش را می برد؟
شوهرش، خودش،

430
00:27:35,183 --> 00:27:37,250
و دو دخترش؟

431
00:27:37,283 --> 00:27:42,660
و او در ژانویه نوشت
که او انجام دهد.

432
00:27:54,266 --> 00:27:58,133
زن: ما به انگلیس فکر کردیم
به عنوان سرزمین اربابان و بانوان

433
00:27:58,166 --> 00:28:00,333
به خاطر پادشاه و ملکه

434
00:28:00,366 --> 00:28:03,316
و دو پرنسس کوچولو
برای ما بسیار جذاب بود

435
00:28:03,350 --> 00:28:07,100
ما آن تصاویر را دیدیم
در روزنامه ها -

436
00:28:07,133 --> 00:28:09,216
تاج گذاری با
لباس ارمنی آنها

437
00:28:09,250 --> 00:28:11,330
و تاج های آنها
روی سرشان -

438
00:28:11,660 --> 00:28:12,316
و ما واقعا فکر کردیم
در انگلستان،

439
00:28:12,350 --> 00:28:14,166
مردم اینگونه لباس پوشیدند--

440
00:28:14,200 --> 00:28:17,200
شاید نه هر روز،
اما گاهی یکشنبه ها

441
00:28:17,233 --> 00:28:21,000
پس این انتظار ما بود
انگلستان

442
00:28:22,283 --> 00:28:25,383
آلارد: به من گفتند که اینطور است
را
بهترین چیزی که ممکن است اتفاق بیفتد،

443
00:28:26,160 --> 00:28:29,233
و من خیلی خوش شانس بودم چون
همه اطرافیانم

444
00:28:29,266 --> 00:28:33,350
سعی می کرد مکان هایی را پیدا کند
برای فرزندانشان،

445
00:28:33,383 --> 00:28:36,500
و ناگهان از رنگ آبی،

446
00:28:36,830 --> 00:28:39,350
من فرصت داشتم
برای آمدن به انگلیس

447
00:28:39,383 --> 00:28:41,350
چقدر می توانم خوش شانس باشم؟

448
00:28:47,830 --> 00:28:49,150
اپستاین: پدر و مادرم گفتند
که بتوانم

449
00:28:49,183 --> 00:28:52,166
برای بازگشت به مدرسه،
زبان دیگری را یاد خواهم گرفت،

450
00:28:52,200 --> 00:28:57,200
من در لندن زندگی خواهم کرد
باشد
قادر به سفر در مترو،

451
00:28:57,233 --> 00:29:00,233
و نقاشی فوق العاده ای کشید
عکس زیبا

452
00:29:00,266 --> 00:29:03,116
و بارها و بارها اضافه شد،

453
00:29:03,150 --> 00:29:05,283
"و ما به زودی دنبال خواهیم کرد."

454
00:29:05,316 --> 00:29:11,500
با این حال، چند روز یا بیشتر
قبل از رفتنم،

455
00:29:11,830 --> 00:29:16,250
من پدر و مادرم را متهم کردم
تلاش برای خلاص شدن از دست من

456
00:29:16,283 --> 00:29:19,266
به پدر و مادرم گفتم
"من واقعا یک بچه کولی هستم،

457
00:29:19,300 --> 00:29:22,000
"و شما اکنون در حال تلاش هستید
برای خلاص شدن از دست من

458
00:29:22,330 --> 00:29:25,200
تو مرا به فرزندی پذیرفتی و حالا
تو دیگر من را نمیخواهی."

459
00:29:25,233 --> 00:29:29,266
من باید واقعا عمیقا داشته باشم،
پدر و مادرم را به شدت آزار می دهم

460
00:29:33,000 --> 00:29:35,116
راوی: از آلمانی
سیاست در سال 1938

461
00:29:35,150 --> 00:29:37,266
مجبور به مهاجرت یهودیان بود،

462
00:29:37,300 --> 00:29:40,200
نازی ها با کمال میل
بگذار بچه ها بروند

463
00:29:40,233 --> 00:29:44,233
تا زمانی که این کار را نکردند
هر چیز با ارزشی را با خود ببرید

464
00:29:44,266 --> 00:29:47,500
هر بچه مجاز بود
یک چمدان،

465
00:29:47,830 --> 00:29:49,500
یک تکه چمدان دستی،

466
00:29:49,830 --> 00:29:51,660
و 10 رایشمارک

467
00:30:00,316 --> 00:30:05,830
ALLARD: ما 4 روز فرصت داشتیم
بسته بندی کردن و رفتن

468
00:30:05,116 --> 00:30:07,216
و آنها عادل بودند
خیلی مشغول آماده شدن

469
00:30:07,250 --> 00:30:10,166
چیزهایی که قرار بود بردارم

470
00:30:10,200 --> 00:30:15,160
که من فکر نمی کنم
آنها یا من وقت داشتیم فکر کنیم

471
00:30:15,500 --> 00:30:17,000
در مورد آنچه اتفاق می افتاد

472
00:30:20,233 --> 00:30:23,660
روزنفلد: مادرم آماده شد
تمام لباس های ما

473
00:30:23,100 --> 00:30:28,000
با عشق اسم ما را گلدوزی کرد
در هر لباس،

474
00:30:28,330 --> 00:30:32,383
حتی هر دستمال،
هر جوراب، همه چیز

475
00:30:34,250 --> 00:30:36,266
CAHN: من فکر می کنم
من خرس عروسکیم را بردم.

476
00:30:36,300 --> 00:30:39,216
و مادرم همیشه می خوابید

477
00:30:39,250 --> 00:30:42,166
یک بالش کوچک روی
بالای بالش بزرگش

478
00:30:42,200 --> 00:30:45,333
و از او پرسیدم که آیا
میتونستم اون رو با خودم ببرم

479
00:30:45,366 --> 00:30:47,366
بنابراین او گفت: "حتما."

480
00:30:50,216 --> 00:30:53,366
هیمن: مادر لباس نو داشت
برای هر دوی ما ساخته شده است

481
00:30:54,000 --> 00:30:57,133
ما در خانه خیاطی داشتیم
که تمام خیاطی ها را انجام داد

482
00:30:57,166 --> 00:30:59,233
و تعدادی خرید.

483
00:30:59,266 --> 00:31:02,250
وگرنه دور گردنم
چون تعمید گرفتیم

484
00:31:02,283 --> 00:31:05,316
به امید این که باشد
از مقداری کمک،

485
00:31:05,350 --> 00:31:08,133
من یک صلیب کوچک داشتم،

486
00:31:08,166 --> 00:31:10,166
و من یک فیل کوچک داشتم،

487
00:31:10,200 --> 00:31:15,100
و من یک جورهایی داشتم، اوم،
این یک ستاره یهودی نبود،

488
00:31:15,133 --> 00:31:19,166
اما یک فرشته کوچک بود
که -- من همه آنها را با هم قرار دادم

489
00:31:19,200 --> 00:31:21,250
چون فکر کردم
خداوند متعال می تواند انتخاب کند

490
00:31:21,283 --> 00:31:25,266
کدام دین
او دوست دارد من به آن تعلق داشته باشم.

491
00:31:25,300 --> 00:31:27,250
اینها چیزهایی است که من به یاد دارم.

492
00:31:33,333 --> 00:31:35,333
سگال: یادم می آید
آن شب گذشته،

493
00:31:35,366 --> 00:31:39,366
همه پسرعموها و همه
خاله ها برای خداحافظی آمدند.

494
00:31:40,000 --> 00:31:42,300
و یک عمه بود
که دوقلو داشت

495
00:31:42,333 --> 00:31:45,500
که به شدت عصبانی بود
با پدر و مادرم

496
00:31:45,830 --> 00:31:47,350
برای گرفتن من
روی این حمل و نقل

497
00:31:47,383 --> 00:31:50,366
و بخاطر عدم مدیریت
برای به دست آوردن دوقلوهایش

498
00:31:51,000 --> 00:31:53,150
روی حمل و نقل

499
00:31:53,183 --> 00:31:59,660
غم و وحشت بود
و خشم در آن اتاق

500
00:31:59,100 --> 00:32:01,660
و لحظه ای بود، اوه،

501
00:32:01,100 --> 00:32:03,200
که پدرم مرا برد
بین زانوهایش،

502
00:32:03,233 --> 00:32:07,233
و گفت: «حالا که تو
رفتن به انگلستان،

503
00:32:07,266 --> 00:32:10,250
"باید باهاش صحبت کنی
همه انگلیسی هایی که ملاقات می کنید،

504
00:32:10,283 --> 00:32:14,383
"و باید از آنها بپرسید
تا من و مادرت را بیرون کنی

505
00:32:15,160 --> 00:32:16,116
و پدربزرگ و مادربزرگت."

506
00:32:16,150 --> 00:32:18,116
و چون این عمه آنجا بود

507
00:32:18,150 --> 00:32:21,133
و بوده است
خیلی ناراضی و خیلی عصبانی

508
00:32:21,166 --> 00:32:25,000
او گفت
و دوقلوهای عمه فلانی.

509
00:32:25,330 --> 00:32:29,350
خیلی زود، من یک لیست از
مردم، که من، در 10 سال
قدیمی،

510
00:32:29,383 --> 00:32:32,283
قول نجات داده بود
از هیتلر

511
00:32:36,233 --> 00:32:39,500
راوی: وسایل حمل و نقل
در دسامبر آغاز شد،

512
00:32:39,830 --> 00:32:41,333
به سختی 3 هفته
پس از قتل عام نازی ها

513
00:32:43,166 --> 00:32:45,350
اگرچه چند کودک
با هواپیما سفر کرد،

514
00:32:45,383 --> 00:32:49,150
اکثریت با قطار حرکت کردند.

515
00:32:49,183 --> 00:32:51,216
برخی از قطارها در طول روز حرکت کردند،

516
00:32:51,250 --> 00:32:53,350
بسیاری دیگر
در تاریکی شب

517
00:33:00,333 --> 00:33:03,500
سگال: هر کودک
شماره داده شد

518
00:33:03,830 --> 00:33:07,366
شماره من و هنوز دارمش
152 بود.

519
00:33:08,000 --> 00:33:12,100
و این یک عدد بود
هر کودکی به گردنش می اندازد

520
00:33:12,133 --> 00:33:16,166
و یک عدد مشابه بود
به چمدان های ما متصل است

521
00:33:16,200 --> 00:33:21,166
و آنجا ایستادیم، اوه، در خودمان
گروه های 50 نفری، فکر کنم اینطور بود.

522
00:33:21,200 --> 00:33:23,183
و مادرم آنجا بود
و پدرم

523
00:33:23,216 --> 00:33:26,266
و مادرم ادامه داد
یک گفتگو با من

524
00:33:26,300 --> 00:33:31,160
انگار این یک چیز معمولی بود
و چیز جالب

525
00:33:31,500 --> 00:33:32,200
که داشت اتفاق می افتاد

526
00:33:32,233 --> 00:33:37,233
ولی یادمه که پوشید
خز اسبی با یقه روباه،

527
00:33:37,266 --> 00:33:39,316
و صورتش بود
درون یقه روباه،

528
00:33:39,350 --> 00:33:43,330
و من آن را به خاطر می آورم
هر چند حرفش انگار بود

529
00:33:43,660 --> 00:33:47,133
همه چیز عادی بود
به یاد دارم صورتش داغ بود.

530
00:33:47,166 --> 00:33:50,160
بود - قرمز و گرم بود.

531
00:33:54,350 --> 00:33:57,166
لوورتون: هر پدر و مادر
به فرزندشان قول دادند

532
00:33:57,200 --> 00:34:00,150
ما به زودی می آییم و دنبال می کنیم.

533
00:34:00,183 --> 00:34:04,150
والدین چگونه بودند
بچه های کوچک را بگیرید

534
00:34:04,183 --> 00:34:05,383
روی قطارها؟

535
00:34:06,160 --> 00:34:08,660
"چند هفته به ما فرصت دهید
وقتی چیزها -

536
00:34:08,100 --> 00:34:11,330
"یا آنها منفجر خواهند شد
و تو دوباره برمیگردی

537
00:34:11,660 --> 00:34:12,316
یا ما می آییم و به شما ملحق می شویم."

538
00:34:12,350 --> 00:34:17,160
این قولی بود که هر پدر و مادری داشت
برای فرزندشان ساخته شده است.

539
00:34:21,316 --> 00:34:24,133
وولهایم: آمد
زمان گفتن به والدین است

540
00:34:24,166 --> 00:34:26,250
"گوش کن، نمی توانی
به سکو بروید

541
00:34:26,283 --> 00:34:28,283
«پلیس اجازه نمی دهد.

542
00:34:28,316 --> 00:34:30,200
اینجا باید خداحافظی کنیم."

543
00:34:30,233 --> 00:34:35,500
بنابراین من از صندلی در آنجا بالا رفتم.
من مردم را خطاب قرار دادم.

544
00:34:35,830 --> 00:34:39,000
جایی که من جسارت کردم
برای انجام آن، من نمی دانم.

545
00:34:39,330 --> 00:34:44,116
اما من به پدر و مادر گفتم
"اکنون آخرین خداحافظی شماست."

546
00:34:45,300 --> 00:34:48,000
لوورتون: آنها نمی خواستند
مردم آلمان بدانند

547
00:34:48,330 --> 00:34:51,160
چه خبر بود
چون تجربیاتی داشتند

548
00:34:51,500 --> 00:34:55,250
گریه و غش والدین
در سکو

549
00:34:55,283 --> 00:34:57,266
پس مجبور شدیم خداحافظی کنیم.

550
00:34:57,300 --> 00:35:00,383
گروه ها باید خداحافظی می کردند
در یک پیش اتاق

551
00:35:01,160 --> 00:35:03,266
و صحنه ها بودند
بسیار وحشتناک

552
00:35:03,300 --> 00:35:07,160
زن: وقتی خواهرم
و برادر رفت

553
00:35:07,500 --> 00:35:10,133
همه والدین دیگر
به شدت گریه می کردند

554
00:35:10,166 --> 00:35:13,150
و من خیلی ترسیدم

555
00:35:13,183 --> 00:35:15,200
من نمی خواستم
مادرم برای گریه کردن

556
00:35:15,233 --> 00:35:18,133
چون او بود
یک فرد بسیار قوی،

557
00:35:18,166 --> 00:35:20,283
و من فکر کردم
اگر گریه کند،

558
00:35:20,316 --> 00:35:24,000
سپس چیزهای وحشتناک
اتفاق خواهد افتاد.

559
00:35:24,330 --> 00:35:26,333
و من همچنان به او نگاه می کردم،
و من گفتم

560
00:35:26,366 --> 00:35:29,660
"گریه نکن، گریه نکن.
گریه نخواهی کرد."

561
00:35:29,100 --> 00:35:30,200
و او این کار را نکرد.

562
00:35:33,500 --> 00:35:37,660
گوردون: به ایستگاه رسیدم،
که مملو از جمعیت بود

563
00:35:39,830 --> 00:35:41,216
همه بچه ها داشتند
پدر و مادرشان با آنها،

564
00:35:41,250 --> 00:35:44,660
و من آنجا نشسته بودم
همه به تنهایی

565
00:35:44,100 --> 00:35:45,283
نه پدر و مادری داشتم نه هیچکس.

566
00:35:45,316 --> 00:35:48,116
من فقط آنجا ایستاده بودم
با یک چمدان

567
00:35:50,216 --> 00:35:53,160
شانه کسی نبود
میتونستم گریه کنم

568
00:35:53,500 --> 00:35:56,383
تنها چیزی که می دانم این است که می رفتم.
من به انگلستان می رفتم.

569
00:35:57,160 --> 00:35:59,000
هر اتفاقی بیفتد
اتفاق خواهد افتاد.

570
00:36:00,383 --> 00:36:03,150
کان: پدرم -
هر روز می گفت

571
00:36:03,183 --> 00:36:05,500
"پوپلا، من نمی خواهم تو بروی،

572
00:36:05,830 --> 00:36:09,133
اما من می خواهم تو بروی
زیرا برای شما خوب خواهد بود."

573
00:36:09,166 --> 00:36:12,100
روز آمد و ما رفتیم.

574
00:36:12,133 --> 00:36:16,183
مادر و بابام رفتند
با من داخل قطار

575
00:36:16,216 --> 00:36:20,160
و اوم، چمدانم را بگذار بالا

576
00:36:20,500 --> 00:36:21,316
صندلی من درست پشت پنجره بود،

577
00:36:21,350 --> 00:36:24,333
و قطارهای آلمانی
پنجره های بزرگ بزرگی داشت،

578
00:36:24,366 --> 00:36:27,200
و پدرم آن را کشید
تمام راه پایین،

579
00:36:27,233 --> 00:36:30,330
بنابراین من می توانم به بیرون خم شوم
از پنجره،

580
00:36:30,660 --> 00:36:32,330
و مرا در آغوش گرفت و بوسید.

581
00:36:32,660 --> 00:36:37,266
و من می توانستم پدرم را ببینم
صورت
سفیدتر و سفیدتر می شود،

582
00:36:37,300 --> 00:36:39,500
و من فکر کردم، من فقط امیدوارم

583
00:36:39,830 --> 00:36:41,660
قرار نیست هیچ اتفاقی بیفتد
به پدرم

584
00:36:41,100 --> 00:36:46,000
چون خیلی وحشتناک به نظر می رسید،
به طرز وحشتناکی رنگ پریده

585
00:36:46,330 --> 00:36:48,366
و مادر بیچاره ام داشت می گرفت
بدتر و بدتر،

586
00:36:49,000 --> 00:36:51,830
و من نمی توانستم صبر کنم
برای رفتن قطار

587
00:36:51,116 --> 00:36:54,100
چون من--نخواستم
به یاد داشته باشید که

588
00:36:56,283 --> 00:37:00,283
و آن پسر آمد،
و علامت را تکان داد.

589
00:37:00,316 --> 00:37:03,000
وقتی قطار شروع به حرکت کرد،
پدرم می گوید

590
00:37:03,330 --> 00:37:04,216
"پوپلا، اجازه بده
دستانت را بگیر."

591
00:37:04,250 --> 00:37:08,160
و دستامو گرفتم و گفتم
"من باید رها کنم!

592
00:37:08,500 --> 00:37:09,830
باید رها کنم!"

593
00:37:09,116 --> 00:37:11,300
"نه، نه، نه، نه.
من نمی خواهم تو بروی!

594
00:37:11,333 --> 00:37:14,830
من نمی خواهم تو بروی!"
و ما قبلا...

595
00:37:14,116 --> 00:37:17,000
پدرم نمی توانست تند راه برود
چون روی عصا راه میرفت

596
00:37:17,330 --> 00:37:20,500
و ما قبلاً کمی رفتیم
و کمی بیشتر

597
00:37:20,830 --> 00:37:26,216
و دستانم را گرفت و
او مرا از پنجره بیرون کشید.

598
00:37:26,250 --> 00:37:29,333
و من افتادم. من می توانستم داشته باشم
افتاده در میان،

599
00:37:29,366 --> 00:37:31,200
بین پلت فرم
و قطار

600
00:37:31,233 --> 00:37:34,233
مثل این بود
این مقدار فضا

601
00:37:34,266 --> 00:37:37,283
نکردم ولی صدمه دیدم
و من خونریزی داشتم

602
00:37:37,316 --> 00:37:44,316
و من ویران شدم،
کاملا ویران شده

603
00:37:44,350 --> 00:37:48,283
و پدرم
در آسمان هفتم بود

604
00:37:48,316 --> 00:37:52,330
که او پوپلای کوچکش را داشت،
دختر کوچکش، برگشت

605
00:37:56,283 --> 00:37:59,266
روزنفلد: فراق
وحشتناک بود

606
00:37:59,300 --> 00:38:04,200
این تنها چیزی است که من دارم
هرگز در تمام وجودم فراموش نشد
زندگی

607
00:38:04,233 --> 00:38:06,333
و او بسیار کنترل شده بود.

608
00:38:06,366 --> 00:38:12,333
او همیشه بوده است
نوعی حمایت محکم برای ما،

609
00:38:12,366 --> 00:38:16,350
و ناگهان
او احساسات خود را نشان داد

610
00:38:16,383 --> 00:38:20,366
و وحشتناک بود.
واقعا وحشتناکه

611
00:38:21,000 --> 00:38:26,266
این چهره را دیدی که نشان داد
تمام درد و رنج

612
00:38:26,300 --> 00:38:28,333
او از طریق

613
00:38:28,366 --> 00:38:32,830
و من هنوز می توانم پدرم را ببینم
در آن زمان غذا

614
00:38:32,116 --> 00:38:34,216
اما من دوست داشتم
داشتن

615
00:38:34,250 --> 00:38:37,266
تصویری شادتر از مادرم

616
00:38:37,300 --> 00:38:44,150
این تنها تصویر است
با این چهره درهم کشیده

617
00:38:44,183 --> 00:38:47,333
پر از عذاب...
خیلی غم انگیز است

618
00:38:57,660 --> 00:38:59,150
هیمن: و من به یاد دارم
کنار پنجره ایستاده

619
00:38:59,183 --> 00:39:02,366
و با دست برای خداحافظی
و فقط خیلی سخت تلاش می کنم

620
00:39:03,000 --> 00:39:05,300
باور کنیم که ما واقعا
باز خواهد گشت،

621
00:39:05,333 --> 00:39:07,233
که برای مدت طولانی نخواهد بود.

622
00:39:07,266 --> 00:39:11,183
اما وقتی قطار حرکت کرد
و از دید ناپدید شدند

623
00:39:11,216 --> 00:39:14,316
میدونی، هم ورا و هم من
برای هم گریه کردند

624
00:39:21,500 --> 00:39:25,366
اپستاین: پدر و مادرم با هم دویدند
قطار روی سکو

625
00:39:26,000 --> 00:39:29,150
و من هنوز به یاد دارم،
یه جورایی تو سرم

626
00:39:29,183 --> 00:39:31,100
من آن رفرنس را شنیدم،

627
00:39:31,133 --> 00:39:33,233
"تو داری میری، تو هستی
رفتن، تو داری میری."

628
00:39:33,266 --> 00:39:35,100
و من به صورتشون نگاه کردم

629
00:39:35,133 --> 00:39:39,350
و اشک سرازیر شد
صورتشان، پایین گونه هایشان.

630
00:39:39,383 --> 00:39:45,116
و آن موقع می دانستم،
این مردم واقعاً من را دوست دارند.

631
00:39:45,150 --> 00:39:47,333
به همین دلیل است
آنها مرا می فرستند

632
00:39:49,216 --> 00:39:52,216
و بلافاصله شروع کردم
برای پدر و مادرم بنویسم

633
00:39:52,250 --> 00:39:55,383
و من عذرخواهی کردم
برای آنچه به آنها گفته بودم

634
00:39:56,160 --> 00:39:58,166
که آنها تلاش می کردند
برای خلاص شدن از دست من

635
00:40:10,200 --> 00:40:14,250
گروسمن: در کمترین زمان،
چمدان رفته بود

636
00:40:14,283 --> 00:40:17,300
بچه رفته بود
بچه های دیگر رفته بودند -

637
00:40:17,333 --> 00:40:21,116
فقط پوچی

638
00:40:21,150 --> 00:40:24,333
بعد چرخیدیم
و به خانه رفت

639
00:40:24,366 --> 00:40:27,160
من صحبت نکردم.

640
00:40:28,233 --> 00:40:30,166
افتضاح بود

641
00:40:37,830 --> 00:40:39,330
وولهایم: بچه ها
با امید رفت

642
00:40:39,660 --> 00:40:40,133
که والدین از آن پیروی کنند

643
00:40:40,166 --> 00:40:42,316
یا اینکه یک روز
آنها می توانند برگردند،

644
00:40:42,350 --> 00:40:45,350
و دوباره آنها را می دیدند.

645
00:40:45,383 --> 00:40:50,266
متوجه نشدم،
و من هرگز نتوانستم متوجه شوم،

646
00:40:50,300 --> 00:40:55,133
که فقط 1/2 سال بعد،
از همان ایستگاه راه آهن،

647
00:40:55,166 --> 00:40:58,100
قطارها می رفتند
در جهات دیگر

648
00:40:58,133 --> 00:41:00,266
به کشتارگاه های هیتلر.

649
00:41:03,383 --> 00:41:06,250
[کودک در حال آواز خواندن به آلمانی]

650
00:42:05,330 --> 00:42:08,150
سگال: من آن را به یاد دارم
تمام آن روز ما آهنگ خواندیم،

651
00:42:08,183 --> 00:42:11,250
ما چیزها را خوردیم
آنچه مادرانمان به ما داده بودند

652
00:42:13,150 --> 00:42:17,300
وقتی به مرز رسیدیم،
خیلی ترسناک شد

653
00:42:17,333 --> 00:42:22,350
چون قطار در
آخرین ایستگاه قبل
هلند.

654
00:42:24,133 --> 00:42:26,383
دخترهای بزرگ خیلی بودند
ترسیدند و ما را ترساندند.

655
00:42:27,160 --> 00:42:28,183
گفتند: تکان نخور.

656
00:42:28,216 --> 00:42:31,100
شما می دانید چه اتفاقی می افتد
می نشینی و حرکت نمی کنی؟

657
00:42:31,133 --> 00:42:34,250
شما شروع به لرزیدن می کنید اگر -- اگر
به اندازه کافی به خودت فشار میاری

658
00:42:34,283 --> 00:42:39,383
من آن را به یاد می آورم - آنجا نشسته بودم
آنقدر تنش داشتم که می لرزیدم

659
00:42:41,250 --> 00:42:47,100
روزنفلد: مرز نازی ها
نگهبان
خیلی رسمی آمد،

660
00:42:47,133 --> 00:42:50,250
برخی از بچه ها را ساخته است
چمدان هایشان را باز کنند

661
00:42:50,283 --> 00:42:54,366
سر ما فریاد زدند
و وزن خود را به اطراف انداختند.

662
00:42:55,000 --> 00:42:58,316
آنها به دنبال چیزهای جدید بودند
چیزها
مردم داشتند، بچه ها داشتند،

663
00:42:58,350 --> 00:43:01,283
لباس نو و این
و آنها این را دوست نداشتند.

664
00:43:01,316 --> 00:43:05,116
به بچه ها دادند
یک زمان سخت

665
00:43:05,150 --> 00:43:07,183
بچه ها مدام گریه می کردند و گریه می کردند.

666
00:43:07,216 --> 00:43:10,216
و ما کاملا آنجا بودیم
در حالی که،
و وقت خود را گرفتند،

667
00:43:10,250 --> 00:43:13,183
و آنها - آنها از انجام کار لذت بردند
با ما چه می کردند

668
00:43:37,266 --> 00:43:41,330
سپس، ناگهان،
ما در هلند بودیم

669
00:43:41,660 --> 00:43:42,350
همه تشویق می کردند،

670
00:43:42,383 --> 00:43:47,133
«آن نازی های لعنتی، باید
مرده رها کن حالا ما آزادیم."

671
00:43:53,366 --> 00:43:58,150
سگال: صدای زوزه آمد، الف
فریاد زدن، فریاد زدن، الف
آواز خواندن

672
00:43:58,183 --> 00:44:00,266
بهترین مهمانی بود
من تا به حال در

673
00:44:00,300 --> 00:44:02,333
اگرچه من واقعا این کار را نکردم
بفهمی چی بود

674
00:44:02,366 --> 00:44:04,233
که داشت اتفاق می افتاد

675
00:44:04,266 --> 00:44:07,316
من یک دختر بزرگ را در آغوش گرفته بودم
دور کمر،

676
00:44:07,350 --> 00:44:09,000
و او مرا در آغوش گرفته بود.

677
00:44:09,330 --> 00:44:11,150
و آهنگ ها را می دانستند
آواز می خواندند

678
00:44:11,183 --> 00:44:14,350
این بود، اوه، به احتمال زیاد
صهیونیست، آهنگ صهیونیستی،

679
00:44:14,383 --> 00:44:16,233
اما من "لا لا لا لا" خواندم

680
00:44:16,266 --> 00:44:19,316
چون خیلی سرگرم کننده بود
برای پیوستن به این حزب

681
00:44:21,166 --> 00:44:23,316
روزنفلد: نه تنها بودند
مرزبانان

682
00:44:23,350 --> 00:44:26,350
از طرف هلندی خیلی خوبه

683
00:44:26,383 --> 00:44:32,330
آنها یک اتفاق از خانم ها داشتند
که برای ما کاکائو خرید

684
00:44:32,660 --> 00:44:34,116
و zwieback هلندی.

685
00:44:34,150 --> 00:44:36,383
و مثل مانا بود
از بهشت

686
00:44:37,160 --> 00:44:38,200
فوق العاده بود

687
00:44:38,233 --> 00:44:41,100
ما ناگهان احساس کردیم

688
00:44:41,133 --> 00:44:47,166
تو شنل پوشیده بودی
از سرب یا آهن،

689
00:44:47,200 --> 00:44:50,330
و از شما گرفته شده بود

690
00:44:50,660 --> 00:44:53,300
حس فوق العاده ای بود -
از آزادی

691
00:44:53,333 --> 00:44:55,283
شروع کردیم به لبخند زدن

692
00:44:55,316 --> 00:44:59,166
من فکر نمی کنم هیچ کدام از آنها
برای مدت طولانی لبخند زده بود

693
00:44:59,200 --> 00:45:01,283
فوق العاده بود

694
00:45:14,150 --> 00:45:19,660
گوردون: سپس قطار به راه افتاد
به هوک ون هالند.

695
00:45:19,100 --> 00:45:22,350
سوار قایق شد،
که ما را به هارویچ برد،

696
00:45:22,383 --> 00:45:27,100
که سفر خوشایندی نبود
چون کانال انگلیسی --

697
00:45:27,133 --> 00:45:33,500
هه! یکی از بدترین هاست
مکان هایی در زمستان برای عبور.

698
00:45:33,830 --> 00:45:34,116
بچه های کوچک داشتیم.

699
00:45:34,150 --> 00:45:36,330
مردم دریا زدند،

700
00:45:36,660 --> 00:45:39,183
و، اوه، این بود
برخی از نحوه انجام

701
00:46:05,350 --> 00:46:09,000
هیمن: من خیلی مشکل دارم
خاطره زنده از بیدار شدن

702
00:46:09,330 --> 00:46:14,830
و دیدن دریا برای
اول
زمان با طلوع خورشید روی آن

703
00:46:14,116 --> 00:46:16,266
و فکر کردن
چقدر زیبا بود

704
00:46:18,150 --> 00:46:20,500
فقط کانال بریتانیا بود،

705
00:46:20,830 --> 00:46:25,160
اما راه طولانی و طولانی به نظر می رسید
از خانه در سال 1939.

706
00:46:25,500 --> 00:46:27,366
و همینطور هم شد
مخلوطی از شادی،

707
00:46:28,000 --> 00:46:30,233
چون چیزی دیدیم
بسیار زیبا و دریا را دیدم

708
00:46:30,266 --> 00:46:35,150
در حالی که این ترس در من بود که
من را برای آن 6 سال ترک نکرد

709
00:46:35,183 --> 00:46:39,183
از "چه اتفاقی قرار است بیفتد...
در خانه؟"

710
00:46:45,000 --> 00:46:47,166
مفسر اخبار فیلم:
پناهندگان از وحشت

711
00:46:47,200 --> 00:46:50,116
اولین بار قایق
از آلمان نازی

712
00:46:50,150 --> 00:46:53,216
پیشتاز یک ارتش
از کودکان بی پناه

713
00:46:53,250 --> 00:46:57,166
از وطن خود رانده شده اند
در یک مهاجرت مدرن

714
00:46:57,200 --> 00:47:00,250
راوی: هر Kindertransport
توسط اسکورت بزرگسال هدایت می شد

715
00:47:00,283 --> 00:47:03,116
به شرطی که
بعد از تحویل بچه ها

716
00:47:03,150 --> 00:47:05,150
همه اسکورت ها به خانه برمی گشتند

717
00:47:05,183 --> 00:47:08,300
یا در غیر این صورت حمل و نقل
پایان می یافت

718
00:47:08,333 --> 00:47:11,660
وولهایم: چند بار،
من با آنها سفر کردم.

719
00:47:11,100 --> 00:47:15,383
در یک حمل و نقل، گمرک
مسئول بررسی کرد و گفت

720
00:47:16,160 --> 00:47:18,830
"ما مشکل داریم."

721
00:47:18,116 --> 00:47:22,216
می گوید: «این جوان اینجاست
ویولن آورد،

722
00:47:22,250 --> 00:47:24,183
"که بسیار بسیار گران است.

723
00:47:24,216 --> 00:47:28,283
و این نیست
یک ویولن معمولی."

724
00:47:28,316 --> 00:47:33,266
گفتم: «خب فراموش نکن
این جوانان

725
00:47:33,300 --> 00:47:35,000
"درس موسیقی بگیرید،

726
00:47:35,330 --> 00:47:37,166
"و بدیهی است که او دوست دارد
موسیقی بسیار،

727
00:47:37,200 --> 00:47:40,266
بنابراین ویولن خود را با خود برد."

728
00:47:40,300 --> 00:47:44,216
این خوب ننشست،
پس قمار کردم

729
00:47:44,250 --> 00:47:48,150
به آن پسر گفتم: «تویی؟
قادر به بازی کردن چیزی؟"

730
00:47:48,183 --> 00:47:50,366
و او گفت: "حتما."

731
00:47:51,000 --> 00:47:54,166
[نوازندگی ویولن]

732
00:48:04,300 --> 00:48:07,150
و داشت بازی می کرد
"خدا پادشاه را حفظ کند."

733
00:48:18,366 --> 00:48:20,383
و آن پسر،
او را نمی توان متوقف کرد

734
00:48:21,160 --> 00:48:23,100
او هر 3 بند را اجرا کرد.

735
00:48:29,160 --> 00:48:30,233
وقتی کارش تمام شد،

736
00:48:30,266 --> 00:48:33,116
و او بسیار خوشحال بود
که به آن گوش کرده باشم،

737
00:48:33,150 --> 00:48:34,283
از هموطن پرسیدم

738
00:48:34,316 --> 00:48:37,316
"الان قانع شدید قربان،
که او موسیقی را دوست دارد؟"

739
00:48:37,350 --> 00:48:39,333
و گفت: بله!

740
00:48:39,366 --> 00:48:43,830
بنابراین ویولون خود را گرفت
به انگلستان

741
00:48:46,000 --> 00:48:50,133
آلارد: سپس ورود فرا رسید
در ایستگاه خیابان لیورپول،

742
00:48:50,166 --> 00:48:53,350
و همه
در حال برداشت بود

743
00:48:53,383 --> 00:48:55,333
و من نبودم.

744
00:48:55,366 --> 00:49:01,116
یادمه که نشستم
در یک سالن بزرگ ورود

745
00:49:01,150 --> 00:49:03,116
و من فقط نشستم

746
00:49:03,150 --> 00:49:06,166
کسی سراغم نیامد،
کسی با من صحبت نکرد

747
00:49:08,200 --> 00:49:11,266
و من فکر می کنم باید
یک ساعت نشسته اند

748
00:49:11,300 --> 00:49:13,383
شاید طولانی تر. من نمی دانم.

749
00:49:15,233 --> 00:49:19,200
و بعد دو نفر آمدند
که نگهبان من بودند

750
00:49:19,233 --> 00:49:21,233
و خودشان را معرفی کردند.

751
00:49:21,266 --> 00:49:25,660
و توضیح دادند
که آنها در لینکلن زندگی می کردند.

752
00:49:25,100 --> 00:49:27,383
آنها صحبت نکردند
یک کلمه آلمانی،

753
00:49:28,160 --> 00:49:31,133
و من صحبت نکردم
یک کلمه انگلیسی

754
00:49:31,166 --> 00:49:35,233
اگر آنها گفتند "لینکلن"
که می توانست هر جایی باشد

755
00:49:35,266 --> 00:49:39,150
هرگز در مورد مکان نشنیده اید.

756
00:49:39,183 --> 00:49:41,500
مادرم مرا اخراج کرد و گفت:

757
00:49:41,830 --> 00:49:44,500
"هر کسی که قرار است باشد
به اندازه کافی خوب است که شما را در خود ببرد

758
00:49:44,830 --> 00:49:48,830
و به تو خانه بدهی، باید
به عنوان یک مادر موقت رفتار کنید."

759
00:49:48,116 --> 00:49:52,830
و وقتی برگشتیم
از خیابان لیورپول،

760
00:49:52,116 --> 00:49:56,660
و همه به رختخواب رفتیم
در غروب،

761
00:49:56,100 --> 00:49:59,100
به سمتش رفتم
و آغوشم را دور او قرار دادم

762
00:49:59,133 --> 00:50:01,183
و او مرا دور کرد.

763
00:50:01,216 --> 00:50:03,366
و کلمات این بود،
"این دختره."

764
00:50:04,160 --> 00:50:06,233
او ممکن است چیزی گفته باشد
در غیر این صورت، او ممکن است گفته باشد،

765
00:50:06,266 --> 00:50:08,830
"ما این کار را نمی کنیم،
این دختر است."

766
00:50:08,116 --> 00:50:11,116
اما کلمات "این دختر است"
هرگز مرا ترک نکرده اند

767
00:50:13,660 --> 00:50:14,300
راوی: بچه ها
وارد انگلستان شد

768
00:50:14,333 --> 00:50:18,100
به میزان
حدود 300 در هفته

769
00:50:18,133 --> 00:50:21,100
کسانی که قبلا نبودند
در خانه های نگهداری قرار می گیرد

770
00:50:21,133 --> 00:50:23,330
به مراکز موقت منتقل شدند

771
00:50:23,660 --> 00:50:27,830
با عجله در تابستان راه اندازی شد
اردوهای تعطیلات، مانند
دوورکورت

772
00:50:42,350 --> 00:50:46,266
سگال: آنها تلاش کردند
و ما را مشغول کن

773
00:50:46,300 --> 00:50:50,160
قسمت خاطره انگیز
از تجربه این اردو

774
00:50:50,500 --> 00:50:54,160
این بود که یکی از
سردترین زمستان های تاریخ

775
00:50:56,216 --> 00:50:59,316
همه برای صبحانه رفتیم
به این سالن بزرگ

776
00:50:59,350 --> 00:51:04,183
و برف وارد شد
از طریق شکاف ها

777
00:51:04,216 --> 00:51:06,383
ما این غذای کنجکاو را خوردیم.
کیپر داشتیم

778
00:51:07,160 --> 00:51:09,500
یعنی چه کم
کودک یهودی اتریشی

779
00:51:09,830 --> 00:51:10,183
آیا تا به حال در مورد کیپر شنیده اید؟

780
00:51:10,216 --> 00:51:13,350
اینجا این چرم کفش شور بود
در بشقاب های ما

781
00:51:13,383 --> 00:51:17,150
و برف روی آن بود.
خیلی جالب بود

782
00:51:17,183 --> 00:51:20,133
در حالی که نشسته بودیم
دور اجاق ها،

783
00:51:20,166 --> 00:51:23,383
همیشه با کت هایمان
و با دستکش های کوچکمان،

784
00:51:24,160 --> 00:51:27,333
وجود خواهد داشت
گروه های مردم

785
00:51:27,366 --> 00:51:31,100
برای انتخاب فرزندان
با خود ببرم

786
00:51:33,300 --> 00:51:36,166
لوورتون: ما به آن زنگ زدیم
بازار گاو

787
00:51:36,200 --> 00:51:39,100
چون هر شنبه
و یکشنبه به ما گفتند

788
00:51:39,133 --> 00:51:42,150
بهترین لباس هایمان را بپوشیم
و بازدیدکنندگان می آمدند.

789
00:51:42,183 --> 00:51:45,000
ما کمی احساس کردیم
میمون ها در باغ وحش

790
00:51:45,330 --> 00:51:47,233
میدونی ما داشتیم
خیره شد و ارزیابی کرد،

791
00:51:47,266 --> 00:51:49,150
و مردم انتخاب شدند

792
00:51:49,183 --> 00:51:52,330
سپس از روی میزها برداشته شد،
و مصاحبه کرد--

793
00:51:52,660 --> 00:51:55,383
اگر مناسب بودید
به خانواده هایشان برده شود.

794
00:51:56,160 --> 00:52:00,266
اکثر خانواده ها چیز کمی می خواستند
دختران چشم آبی و بلوند

795
00:52:00,300 --> 00:52:02,266
از حدود 3 تا 7

796
00:52:02,300 --> 00:52:04,333
پسرهای کوچولو
نیز پذیرفته شدند،

797
00:52:04,366 --> 00:52:07,266
و بچه های بزرگتر
آن را کمی دشوارتر یافت

798
00:52:07,300 --> 00:52:10,350
برای پیدا کردن والدین رضاعی
البته تا آن زمان،

799
00:52:10,383 --> 00:52:15,350
آنها با عجله هاستل ایجاد کردند
هجوم بزرگی داشته باشد

800
00:52:15,383 --> 00:52:18,000
از بچه هایی که نبودند
سریع انتخاب شد

801
00:52:18,330 --> 00:52:20,000
چون داشتیم
سریع انتخاب شود

802
00:52:20,330 --> 00:52:22,660
داخل و خارج کمپ پر شده بود.

803
00:52:22,100 --> 00:52:24,250
هر هفته یک حمل و نقل دیگر
خواهد رسید.

804
00:52:28,300 --> 00:52:30,383
سگال: داشتم نامه می نوشتم
به پدر و مادرم،

805
00:52:31,160 --> 00:52:35,216
و یکی از این خانم ها
در یک کت خز

806
00:52:35,250 --> 00:52:38,160
به سمتم خم شد و از من پرسید

807
00:52:38,500 --> 00:52:40,266
اگر دوست دارم بیام
به لیورپول

808
00:52:40,300 --> 00:52:43,233
گفتم: بله، دوست دارم
به لیورپول بیایم."

809
00:52:43,266 --> 00:52:47,133
به زن دیگر گفت:
"اوه، او انگلیسی صحبت می کند."

810
00:52:47,166 --> 00:52:49,150
منظورم از انگلیسی صحبت کردن است
می توانستم بفهمم

811
00:52:49,183 --> 00:52:51,116
"دوست داری بیای
به لیورپول؟"

812
00:52:51,150 --> 00:52:52,283
و می توانستم بگویم "بله".

813
00:52:52,316 --> 00:52:55,300
و سپس به من گفتند:
"آیا شما ارتدکس هستید؟"

814
00:52:55,333 --> 00:52:57,266
و من گفتم: "بله"

815
00:52:57,300 --> 00:52:59,300
و آنها آن را یادداشت کردند.

816
00:52:59,333 --> 00:53:02,100
فهمیده شد
که قرار بود برم

817
00:53:02,133 --> 00:53:05,316
روز بعد به لیورپول،
و وقتی خانم ها رفتند،

818
00:53:05,350 --> 00:53:08,100
در نامه ام نوشتم
به پدر و مادرم،

819
00:53:08,133 --> 00:53:10,660
"به هر حال، ارتدکس چیست؟"

820
00:53:11,300 --> 00:53:13,300
لوورتون: برادرم
ابتدا انتخاب شده بود

821
00:53:13,333 --> 00:53:16,100
همبازی بودن
پسر کوچکی در کاونتری

822
00:53:16,133 --> 00:53:19,283
آنها از من پرسیدند که آیا می خواهم
به خانواده ای در کاونتری بروید.

823
00:53:19,316 --> 00:53:21,200
البته من پریدم
به شانس

824
00:53:21,233 --> 00:53:23,300
می خواستم باشم
نزدیک برادر کوچکم

825
00:53:23,333 --> 00:53:25,233
و مرا به عنوان خدمتکار برگزیدند

826
00:53:25,266 --> 00:53:29,830
اما فقط من نمی دانستم
قرار بود خدمتکار باشم.

827
00:53:29,116 --> 00:53:33,330
هیچ وقت فکر نکرده بودم
از خادم شدن

828
00:53:36,830 --> 00:53:37,116
اما من خط کشیدم.

829
00:53:37,150 --> 00:53:39,266
من به طور کامل رد کردم
برای پوشیدن لباس فرم

830
00:53:39,300 --> 00:53:43,183
فکر کنم مرا برای خودنمایی بردند
جلوی همسایه ها

831
00:53:43,216 --> 00:53:46,266
زیرا آنها فقط بودند
مردم طبقه کارگر

832
00:53:46,300 --> 00:53:48,250
شوک فرهنگی
خیلی عالی بود

833
00:53:48,283 --> 00:53:52,100
و همچنین این واقعیت که من
لباسش بهتر از لباسش بود

834
00:53:52,133 --> 00:53:54,116
و او گرفت
استثنا بزرگ از آن،

835
00:53:54,150 --> 00:53:57,500
و او گرفت
لباس و همه

836
00:53:57,830 --> 00:53:59,183
بچه هایی که آوردیم
روی و قرار داده شد

837
00:53:59,216 --> 00:54:03,500
من فکر می کنم، در اصل،
راضی کننده بودند

838
00:54:03,830 --> 00:54:06,166
اوه، هیچ کس نمی تواند 100٪ ادعا کند.

839
00:54:06,200 --> 00:54:08,316
قطعا وجود داشته است
برخی که نبودند

840
00:54:08,350 --> 00:54:10,383
قطعا وجود داشته است
برخی که مورد سوء استفاده قرار گرفتند

841
00:54:11,160 --> 00:54:14,150
و به عنوان خدمتکار استفاده می شود
اگر سن مناسبی داشتند

842
00:54:15,333 --> 00:54:18,250
من ادعا نمی کنم
که 100% موفقیت بود،

843
00:54:18,283 --> 00:54:21,266
اما من ادعا می کنم
که همه کسانی که آمدند

844
00:54:21,300 --> 00:54:24,116
در پایان جنگ زنده بود.

845
00:54:26,300 --> 00:54:29,166
زن: احساس کردی می‌خواهی
برای انجام کاری

846
00:54:29,200 --> 00:54:31,283
جلسه ای در نوریچ برگزار شد

847
00:54:31,316 --> 00:54:35,383
از چند جمع یهودی
و غیر یهودی

848
00:54:36,160 --> 00:54:38,330
گفتند: «هر پیشنهادی
بچه ها را ببرم؟"

849
00:54:38,660 --> 00:54:41,500
و شوهرم گفت: بله
با من،

850
00:54:41,830 --> 00:54:45,200
و سپس چند عکس
تحویل داده شدند،

851
00:54:45,233 --> 00:54:49,316
و من به یاد دارم
چند دوقلو پسر بودند

852
00:54:49,350 --> 00:54:51,000
آه قلبم درد میکنه

853
00:54:51,330 --> 00:54:53,116
اما ما توان پرداخت آن را نداشتیم
در آن روزها

854
00:54:53,150 --> 00:54:56,330
نمیدونستیم چیه
اتفاق می افتد، می دانید

855
00:54:56,660 --> 00:54:59,100
بنابراین، آن زمانی بود که ما کورت را گرفتیم.

856
00:55:00,300 --> 00:55:05,166
فوچل: پرسی و مریم
مرا سوار قایق کرد،

857
00:55:05,200 --> 00:55:08,830
و مرا به خانه بردند.

858
00:55:08,116 --> 00:55:10,383
در ورودی خدمتکار ایستاده بود،

859
00:55:11,160 --> 00:55:14,100
که بعداً یاد خواهم گرفت
در واقع خانه را اداره کرد،

860
00:55:14,133 --> 00:55:18,150
و در نیمه راه پله ها بالا رفت
پسر کوچک 5 ساله نشست

861
00:55:18,183 --> 00:55:20,133
به برادر جدیدش نگاه می کند

862
00:55:22,383 --> 00:55:25,316
کوهن: وقتی به خانه رسیدیم،
خدمتکار من سلنا آنجا بود،

863
00:55:25,350 --> 00:55:28,160
و او به من گفت
"نمیتونیم عوضش کنیم؟"

864
00:55:28,500 --> 00:55:33,150
او کثیف بود، می دانید، و
بوی بیماری و همه چیز

865
00:55:33,183 --> 00:55:35,300
به هر حال ما او را غسل دادیم.

866
00:55:37,250 --> 00:55:40,160
فوچل: لباس های کثیف من،
بعد از 3 روز سفر،

867
00:55:40,500 --> 00:55:43,500
از من جدا شدند،
سوخته بعدا یاد گرفتم

868
00:55:43,830 --> 00:55:45,300
و من شسته شدم
از سر تا پا،

869
00:55:45,333 --> 00:55:48,366
و بعد لباس پوشید
با لباس انگلیسی

870
00:55:49,000 --> 00:55:53,150
و سپس خانواده دور هم جمع شدند
برای شام مرغ،

871
00:55:53,183 --> 00:55:54,233
و اینکه من به یاد دارم

872
00:55:54,266 --> 00:55:58,330
این یک زبان است
می توانستم بفهمم،

873
00:55:58,660 --> 00:56:02,200
و من شروع کردم
برای احساس آرامش بیشتر

874
00:56:02,233 --> 00:56:08,183
من انگلیسی را با بودن یاد گرفتم
فرستاده شد
به یک مرد آلمانی، نسبتا پیر،

875
00:56:08,216 --> 00:56:12,266
که چند خانه زندگی می کرد
پایین همان خیابان

876
00:56:12,300 --> 00:56:14,350
و شاید فکر کردم
او نازی بود،

877
00:56:14,383 --> 00:56:17,333
اما من از او می ترسیدم

878
00:56:17,366 --> 00:56:19,316
و...اما...

879
00:56:19,350 --> 00:56:23,116
در واقع من خیلی ترسیده بودم
که من انگلیسی یاد گرفتم
سریع

880
00:56:23,150 --> 00:56:26,183
بنابراین من نمی خواهم
باید دوباره او را ببیند

881
00:56:26,216 --> 00:56:28,183
که 6 هفته بعد،

882
00:56:28,216 --> 00:56:31,100
برای پدر و مادرم نامه نوشتم
به زبان انگلیسی،

883
00:56:31,133 --> 00:56:33,383
"من دیگر آلمانی صحبت نمی کنم."

884
00:56:34,160 --> 00:56:37,166
من هرگز نداشته ام و هرگز نداشته ام
توانسته آن را دوباره یاد بگیرد.

885
00:56:39,150 --> 00:56:41,200
کوهن: و او بود
خیلی خیلی خوب

886
00:56:41,233 --> 00:56:44,216
چیزهای شیرین را دوست داشت،
و جان مرزه را دوست داشت،

887
00:56:44,250 --> 00:56:47,333
اما سوار شدند
خیلی خوب با هم

888
00:56:47,366 --> 00:56:49,660
اما من متوجه شدم -

889
00:56:49,100 --> 00:56:52,150
خوب، ما هر شب می دانستیم
وقتی هوا تاریک شد

890
00:56:52,183 --> 00:56:53,300
او از پله ها پایین آمده بود

891
00:56:53,333 --> 00:56:55,250
و او می دید
در قفل بود،

892
00:56:55,283 --> 00:56:57,233
و این یک چیز بود
یادم می آید.

893
00:57:05,250 --> 00:57:07,500
شکر: مادرم در لندن بود،

894
00:57:07,830 --> 00:57:10,216
بنابراین برای من، جدایی
آنقدر آسیب زا نبود

895
00:57:10,250 --> 00:57:13,330
چون من بودم
رفتن به چیزی

896
00:57:13,660 --> 00:57:15,160
و من آمدم
به ایستگاه لندن،

897
00:57:15,500 --> 00:57:19,116
و او فقط مرا بلند کرد و
من را به جایی که او کار می کرد برد.

898
00:57:19,150 --> 00:57:22,133
و بعد من ماندم
در این بسیار سرد -

899
00:57:22,166 --> 00:57:25,200
خدایا این سرما
خانه فانتزی در انگلستان

900
00:57:25,233 --> 00:57:28,316
جایی که آنها بهره برداری می کردند
خدمتکاران اروپایی، می دانید.

901
00:57:28,350 --> 00:57:33,160
و البته، اگر دارید
تا به حال فرزند یک خدمتکار بوده است،

902
00:57:33,500 --> 00:57:35,250
شما می دانید که خدمتکاران نیستند
قراره بچه دار بشه

903
00:57:35,283 --> 00:57:38,660
آنها استقبال نمی کنند.
نمی تونی اونجا بمونی

904
00:57:38,100 --> 00:57:40,333
سپس، من حدس می زنم - من نمی دانم
چگونه آن تصمیمات گرفته شد -

905
00:57:40,366 --> 00:57:42,183
من به بلفاست فرستاده خواهم شد،

906
00:57:42,216 --> 00:57:46,160
به خوابگاه پناهندگان یهودی
در بلفاست

907
00:57:46,500 --> 00:57:48,166
وقتی زندگیتو میبینی
نجات یافته است،

908
00:57:48,200 --> 00:57:52,160
و شما آورده اید
به هاستلی که تمیز است،

909
00:57:52,500 --> 00:57:56,000
و غذا آنجاست،
و بچه های دیگر آنجا،

910
00:57:56,330 --> 00:57:58,350
چطور تونستی خوشحال نباشی
در آن مکان؟

911
00:57:58,383 --> 00:58:00,250
اما برای من،
بوی یتیم خانه می داد -

912
00:58:00,283 --> 00:58:04,160
که البته
به مرور زمان تبدیل شد -

913
00:58:04,500 --> 00:58:06,160
یتیم خانه چیزی است
که می ترساند

914
00:58:06,500 --> 00:58:08,150
هر بچه از عقلش

915
00:58:08,183 --> 00:58:10,133
یعنی بودن، میدونی،
چارلز دیکنز،

916
00:58:10,166 --> 00:58:13,330
در کارگاه بودن،
در یتیم خانه بودن

917
00:58:18,660 --> 00:58:21,000
هلمن: اولین برداشت من
از Waddesdon Manor بود...

918
00:58:21,330 --> 00:58:22,233
مثل یک رویا بود

919
00:58:22,266 --> 00:58:25,366
مثل قلعه ای که دیده ام -- من دیده ام
در تصاویر

920
00:58:26,000 --> 00:58:27,660
اما هرگز...

921
00:58:27,100 --> 00:58:30,166
هرگز چیزی ندیده
حضوری

922
00:58:30,200 --> 00:58:32,383
سروها
خانه خدمتکاران بود

923
00:58:33,160 --> 00:58:36,160
26 نفر از ما زندگی می کردیم
در سروها

924
00:58:39,200 --> 00:58:43,160
اولین کاری که کردیم پرتاب بود
یک توپ فوتبال روی چمن

925
00:58:43,500 --> 00:58:44,183
و آن را به اطراف زد.

926
00:58:44,216 --> 00:58:47,333
و پسران محلی می خواستند ببینند
چه ناگهانی بود

927
00:58:47,366 --> 00:58:51,283
در حال آوردن به
روستای کوچک آنها

928
00:58:51,316 --> 00:58:57,216
وقت شام که شد،
گفتند

929
00:58:57,250 --> 00:58:59,283
"فردا می بینمت."

930
00:59:02,000 --> 00:59:04,830
من خیلی هیجان زده بودم.

931
00:59:04,116 --> 00:59:06,383
من کاملاً سرزنده بودم،

932
00:59:07,160 --> 00:59:11,283
به سمت مادر خانه ام دویدم
و به او گفت

933
00:59:11,316 --> 00:59:15,266
"کسی که یهودی نیست
می‌خواهد فردا مرا ببیند.»

934
00:59:18,133 --> 00:59:21,183
روزنفلد: ما شروع کردیم به رفتن
به مدرسه در آنجا، در واقع،

935
00:59:21,216 --> 00:59:22,333
و شگفت انگیز بود

936
00:59:22,366 --> 00:59:26,660
من هرگز متوجه نشده بودم
واقعا مدرسه چگونه بود -

937
00:59:26,100 --> 00:59:28,183
که بتونی شرکت کنی

938
00:59:28,216 --> 00:59:30,316
و من از آن لذت بردم.

939
00:59:30,350 --> 00:59:34,283
و بخش شگفت انگیز در مورد آن،
کتابخانه داشت

940
00:59:34,316 --> 00:59:37,133
از آن کتابخانه عبور کردم.

941
00:59:37,166 --> 00:59:40,216
و اینطوری یاد گرفتم
واقعا انگلیسی صحبت کردن

942
00:59:40,250 --> 00:59:44,300
و من -- از طریق آن من دریافت کردم
عشق به زبان انگلیسی
ادبیات

943
00:59:46,250 --> 00:59:48,166
اما در کل،

944
00:59:48,200 --> 00:59:50,150
تجربه فوق العاده ای بود،

945
00:59:50,183 --> 00:59:52,316
و بچه ها بودند
خیلی دوستانه با ما

946
00:59:54,266 --> 00:59:57,250
هیمن: من این را می دانستم
داشتم به مدرسه می رفتم

947
00:59:57,283 --> 00:59:59,283
در نزدیکی بورنموث در دورست.

948
00:59:59,316 --> 01:00:02,000
مدیر مدرسه بود
از مدرسه

949
01:00:02,330 --> 01:00:05,660
که تضمین کرد از من مراقبت کند.

950
01:00:06,116 --> 01:00:08,100
و وقتی رسیدم
در مدرسه،

951
01:00:08,133 --> 01:00:09,383
این همه دختر بودند،

952
01:00:10,160 --> 01:00:14,830
بسیار مودب و بسیار زیبا،
بسیار مهربان

953
01:00:14,116 --> 01:00:16,183
نتونستم بفهمم
یک کلمه گفتند

954
01:00:16,216 --> 01:00:18,000
تختم را به من دادند،

955
01:00:18,330 --> 01:00:21,300
و پرده ها را می توان کشید
در کنار، می دانید،

956
01:00:21,333 --> 01:00:23,200
تا کمی به من حریم خصوصی بدهد

957
01:00:23,233 --> 01:00:26,233
اولین مورد را به یاد دارم
من عکس گذاشتم

958
01:00:26,266 --> 01:00:29,150
از پدر و مادرم
روی میز کنار تخت

959
01:00:29,183 --> 01:00:31,333
تا بتوانم بگویم
شب بخیر آنها

960
01:00:31,366 --> 01:00:35,660
و 3 ماه اول
قبل از شروع جنگ،

961
01:00:35,100 --> 01:00:37,500
ما هنوز می توانستیم خانه بنویسیم.

962
01:00:37,830 --> 01:00:40,150
بنابراین می توانم تجربیاتم را به اشتراک بگذارم
با پدر و مادرم

963
01:00:40,183 --> 01:00:43,660
و نامه های بسیار مکرر داشت،

964
01:00:43,100 --> 01:00:46,660
پس من احساس نکردم
بسیار منزوی

965
01:00:59,316 --> 01:01:01,283
زن: همانطور که می توانید تصور کنید،

966
01:01:01,316 --> 01:01:05,100
شما مدام بوده اید
در افکار ما

967
01:01:05,133 --> 01:01:07,160
ما هنوز چهره تو را در برابر خود می بینیم

968
01:01:07,500 --> 01:01:09,283
در آن پنجره
واگن راه آهن

969
01:01:11,316 --> 01:01:14,500
مرد: عزیزترین موش کوچک من،

970
01:01:14,830 --> 01:01:17,500
امیدوارم این نامه انجام شود
رسیدن
شما از قبل در خانه جدید خود هستید،

971
01:01:17,830 --> 01:01:20,116
جایی که شما مطمئنا
از اقامت خود لذت ببرید

972
01:01:20,150 --> 01:01:23,830
دختر بچه خیلی خوبی باش

973
01:01:23,116 --> 01:01:24,383
مطیع باشید.

974
01:01:26,250 --> 01:01:28,160
پسر: پدر و مادر عزیز...

975
01:01:28,500 --> 01:01:30,183
شما هر دو چطورید

976
01:01:30,216 --> 01:01:33,300
امروز اولین بار داشتم
درس انگلیسی.

977
01:01:33,333 --> 01:01:36,000
سلام و بوسه.

978
01:01:37,350 --> 01:01:41,233
زن دوم: خیلی خوشحال شدم
با نامه کوچک عزیزت،

979
01:01:41,266 --> 01:01:45,333
فقط نباید وجود داشته باشد
خیلی غلط املایی!

980
01:01:45,366 --> 01:01:49,166
زن سوم: اگر فقط می توانستم
فقط برای یک لحظه می بینمت
لحظه

981
01:01:49,200 --> 01:01:53,150
اما همانطور که هست، من فقط می توانم
نامه های پر از حسرت بنویس

982
01:01:54,183 --> 01:01:55,233
دختر جوان: بابای عزیز،

983
01:01:55,266 --> 01:02:00,500
خیلی ممنون
برای بازی ورق

984
01:02:00,830 --> 01:02:02,166
و برچه ها

985
01:02:02,200 --> 01:02:04,266
و دستبند

986
01:02:04,300 --> 01:02:07,383
باهاشون بازی داشتم

987
01:02:08,160 --> 01:02:10,100
زن چهارم: من به دویدن ادامه می دهم
به صندوق پستی

988
01:02:10,133 --> 01:02:13,830
هر خط از تو
من را تحت الشعاع قرار می دهد

989
01:02:13,116 --> 01:02:17,000
هر روز خدا را شکر می کنم
که شما در دستان خوبی هستید

990
01:02:17,330 --> 01:02:19,283
اما لطفا نشان دهید
سپاسگزاری شما

991
01:02:21,200 --> 01:02:23,316
دختر جوان دوم: عزیزم،
خوب پدر و مادر عزیزم

992
01:02:23,350 --> 01:02:26,000
من اینجا خیلی احساس امنیت می کنم،

993
01:02:26,330 --> 01:02:30,333
اگر من خیلی نمی ترسیدم
در مورد ایمنی شما

994
01:02:35,266 --> 01:02:37,266
دختر نوجوان: برای تولدم،
تو برام نوشتی

995
01:02:37,300 --> 01:02:39,366
که همیشه مجبورم
شجاع باش

996
01:02:40,000 --> 01:02:42,366
چون نمیتونی خوشحال باشی
اگر من نیستم

997
01:02:43,000 --> 01:02:47,383
و من می توانم به شما اطمینان دهم که من
همیشه دندان هایم را به هم فشار می دهم و
لبخند بزن

998
01:02:50,366 --> 01:02:53,250
مرد: نامه دیروز شما
دوباره خیلی شیرین بود

999
01:02:53,283 --> 01:02:55,250
و با عشق نوشته شده است

1000
01:02:55,283 --> 01:02:59,500
که اشک سرازیر شد
صورت مومیایی شما

1001
01:02:59,830 --> 01:03:01,200
نوشته شما خیلی طبیعی است،

1002
01:03:01,233 --> 01:03:04,316
باعث می شود من این را تصور کنم
تو جلوی من ایستاده ای

1003
01:03:07,160 --> 01:03:10,830
زن: نامه های شما برای ما می آید
مثل آفتاب

1004
01:03:10,116 --> 01:03:13,250
این آینده ماست که به ما می دهد
نگرانی های بزرگ

1005
01:03:13,283 --> 01:03:16,000
ما مشتاق دور شدن از اینجا هستیم.

1006
01:03:16,330 --> 01:03:18,166
این بهترین آرزوی ماست

1007
01:03:18,200 --> 01:03:22,160
کار سختی خواهد بود
تا ما را به آنجا بیاوری،

1008
01:03:22,500 --> 01:03:25,133
اما من این احساس را دارم
به موقع آن را مدیریت خواهید کرد

1009
01:03:31,330 --> 01:03:32,333
آلارد: وقتی رسیدم
در انگلستان،

1010
01:03:32,366 --> 01:03:37,383
من آن را در اولویت خود قرار دادم
سعی کنید
و پیدا کردن خانه برای
مردم

1011
01:03:38,160 --> 01:03:40,330
چون مردم را حس می کردم
نمی دانست

1012
01:03:40,660 --> 01:03:43,830
چقدر در آلمان ناامید بود.

1013
01:03:43,116 --> 01:03:46,216
بزرگترین مشکل من این بود
سعی کنم پدر و مادرم را بیرون کنم،

1014
01:03:46,250 --> 01:03:48,330
و این سخت بود

1015
01:03:48,660 --> 01:03:51,660
چون یکی بود
برایشان شغل پیدا کردن،

1016
01:03:51,100 --> 01:03:54,350
و با در نظر گرفتن
سن پدرم

1017
01:03:54,383 --> 01:03:57,150
یا دریافت این ضمانت 100 پوندی،

1018
01:03:57,183 --> 01:04:00,160
که فقط بود
جایی دیده نمی شود

1019
01:04:02,250 --> 01:04:09,133
به دنبال یافتن خانه های بزرگ رفتم
و در را بزن

1020
01:04:09,166 --> 01:04:13,133
برای اینکه بفهمیم آیا
من می توانستم برای آنها کار پیدا کنم.

1021
01:04:14,233 --> 01:04:17,316
مادرم به عنوان آشپز،
بطری شوی،

1022
01:04:17,350 --> 01:04:19,216
پدرم به عنوان باغبان،

1023
01:04:19,250 --> 01:04:22,116
هر چیزی فقط برای بیرون کردنشان

1024
01:04:22,150 --> 01:04:26,133
گاهی در را می زدم
و من اشک ریختم

1025
01:04:26,166 --> 01:04:30,366
گاهی در را می زدم
و با انگلیسی بسیار ضعیف من

1026
01:04:31,000 --> 01:04:33,216
می تواند سعی کند توضیح دهد
اصلا درباره چی بود

1027
01:04:33,250 --> 01:04:36,250
من که بودم، چه می خواستم،
چیزی که من نیاز داشتم

1028
01:04:36,283 --> 01:04:38,500
کمک کنید.

1029
01:04:38,830 --> 01:04:41,000
اوم، من کسی را پیدا کردم،

1030
01:04:41,330 --> 01:04:44,000
و آن -- فقط بود ...

1031
01:04:44,330 --> 01:04:47,660
مثل رویای باور نکردنی
به حقیقت پیوست.

1032
01:04:50,200 --> 01:04:55,150
هلمن: پدرم داشت
پسر عموی اول در لندن

1033
01:04:55,183 --> 01:04:59,116
هر آخر هفته سوار قطار می شدم
به لندن

1034
01:04:59,150 --> 01:05:01,350
و او را بمباران کردند.

1035
01:05:01,383 --> 01:05:04,116
و من گفتم: "عمو پل،

1036
01:05:04,150 --> 01:05:07,000
"تو باید پدر و مادرم را بگیری
خارج از آلمان."

1037
01:05:08,216 --> 01:05:10,283
گفت: من نمی توانم این کار را بکنم.

1038
01:05:12,500 --> 01:05:17,216
بعد از من اینطور بودن
اصرار،
بالاخره گفت

1039
01:05:17,250 --> 01:05:21,500
"من به او سوگندنامه می دهم
اگر مجوز کار داشته باشد.»

1040
01:05:24,133 --> 01:05:27,233
برگشتم به
املاک روچیلد،

1041
01:05:27,266 --> 01:05:29,350
در زد،

1042
01:05:29,383 --> 01:05:32,333
و ساقی،
که حدودا 10 دقیقه 6 بود

1043
01:05:32,366 --> 01:05:37,266
بیرون آمد و - و به من نگاه کرد

1044
01:05:37,300 --> 01:05:40,133
"چه می خواهی؟"

1045
01:05:40,166 --> 01:05:43,166
گفتم: «می‌خواهم صحبت کنم
به بارون روچیلد."

1046
01:05:46,316 --> 01:05:49,366
گفت: اینجا صبر کن.

1047
01:05:50,000 --> 01:05:52,250
صبر کردم

1048
01:05:52,283 --> 01:05:56,383
چند دقیقه،
و او می گوید: "من را دنبال کنید."

1049
01:05:58,300 --> 01:06:00,383
به او گفتم
"بارون روچیلد،

1050
01:06:01,160 --> 01:06:06,330
«پسر عموی پدرم خواهد داد
او و مادرم ویزا

1051
01:06:06,660 --> 01:06:09,333
به شرطی که داشته باشد
مجوز کار."

1052
01:06:09,366 --> 01:06:12,330
بدون تردید،

1053
01:06:12,660 --> 01:06:16,330
او به من گفت: "آیا او کار می کند؟
در مزرعه مرغ؟"

1054
01:06:16,660 --> 01:06:19,500
گفتم: هر کاری می کند.

1055
01:06:19,830 --> 01:06:21,166
نزد دفتر اسناد رسمی رفت

1056
01:06:21,200 --> 01:06:25,160
و مجوز کار صادر کرد
برای پدر و مادرم

1057
01:06:27,200 --> 01:06:29,350
لوورتون: خانواده
که من را انتخاب کرد

1058
01:06:29,383 --> 01:06:34,830
تنها مردم بودند
میتونستم تکیه کنم

1059
01:06:34,116 --> 01:06:37,500
برای دادن ویزا
برای خواهر کوچکم

1060
01:06:37,830 --> 01:06:39,283
او یک دختر کوچک زیبا بود.
آنها فرزندی نداشتند.

1061
01:06:39,316 --> 01:06:42,330
بهشون نشون دادم
عکس اینگه،

1062
01:06:42,660 --> 01:06:44,266
و به نظر می رسید که او را دوست دارند
خیلی زیاد

1063
01:06:44,300 --> 01:06:51,200
من یک چیز را فهمیدم،
که عمو بیلی از موهای قرمز متنفر بود.

1064
01:06:51,233 --> 01:06:54,333
عمو بیلی
تعمیر و نگهداری پرداخت می کرد

1065
01:06:54,366 --> 01:06:59,350
برای یک کودک مو قرمز،
نه او، توسط همسر اولش.

1066
01:06:59,383 --> 01:07:01,316
خب دیگه نگو

1067
01:07:01,350 --> 01:07:05,166
اینگه یک مو قرمز روشن بود.

1068
01:07:05,200 --> 01:07:07,233
سوال رنگ مو
هرگز بوجود نیامد

1069
01:07:07,266 --> 01:07:09,830
چون موهایم قهوه ای بود

1070
01:07:09,116 --> 01:07:12,100
یک روز به من گفت:
کاملا بیکار،

1071
01:07:12,133 --> 01:07:14,233
"چه رنگ مو
خواهرت داره؟"

1072
01:07:14,266 --> 01:07:16,383
گفتم: اوه مثل من.

1073
01:07:17,160 --> 01:07:18,300
دیگر چیزی گفته نشد.

1074
01:07:18,333 --> 01:07:21,216
و اجازه دادند
برای آمدن او،

1075
01:07:21,250 --> 01:07:23,183
و او را می بردند.

1076
01:07:26,160 --> 01:07:28,166
سادان: رفتم
با خوشحالی به انگلیس

1077
01:07:28,200 --> 01:07:30,116
این یک ماجراجویی بود، می دانید،

1078
01:07:30,150 --> 01:07:33,283
برای رفتن به خارج از کشور،
برای رفتن به قطار

1079
01:07:33,316 --> 01:07:36,183
خواهرم نوشت
نامه های خارق العاده

1080
01:07:36,216 --> 01:07:38,316
همه چیز فوق العاده بود،

1081
01:07:38,350 --> 01:07:41,330
و او داشت
یک زمان شگفت انگیز،

1082
01:07:41,660 --> 01:07:42,166
و برادرم هم همینطور.

1083
01:07:42,200 --> 01:07:45,500
و برادرم گفت
او یک سگ داشت

1084
01:07:45,830 --> 01:07:49,333
و وقتی به آنجا رسیدم،
در واقع،
یک سگ و یک گربه وجود داشت.

1085
01:07:49,366 --> 01:07:53,660
سگ من را گاز گرفت، بنابراین من گاز نگرفتم
بیشتر به آن فکر کنید

1086
01:07:54,150 --> 01:07:57,233
لوورتون: اینگه رسید،
موهایش شعله ور شده،

1087
01:07:57,266 --> 01:07:59,266
قرمز تیتان

1088
01:07:59,300 --> 01:08:02,233
عمو بیلی عصبانی بود.

1089
01:08:02,266 --> 01:08:05,316
پس برگشت و او
به من گفت فلان دروغگو،

1090
01:08:05,350 --> 01:08:07,333
و من به او گفتم

1091
01:08:07,366 --> 01:08:12,500
"چون اینگه موهای قرمز دارد،
من او را در خانه رها می کنم
آلمان؟"

1092
01:08:12,830 --> 01:08:13,350
گفتم: «حالا او را بفرستید.

1093
01:08:13,383 --> 01:08:17,660
مهم نیست. متشکرم
برای پرسیدن او اینجا."

1094
01:08:17,100 --> 01:08:18,350
و در آخر آرام شد

1095
01:08:18,383 --> 01:08:21,100
و او را پذیرفت
وارد خانه

1096
01:08:24,100 --> 01:08:26,183
سگال: فکر می کنم داشتم
یک حس، به عنوان مثال،

1097
01:08:26,216 --> 01:08:29,830
در حالی که بازی می کردم،
در حالی که من می خندیدم

1098
01:08:29,116 --> 01:08:32,500
آن لحظه ای بود که
می توانستم باشم،

1099
01:08:32,830 --> 01:08:33,150
و باید بود،

1100
01:08:33,183 --> 01:08:38,366
انجام کاری در مورد
این - این خواسته از من است

1101
01:08:39,000 --> 01:08:41,330
که باید بیارم
پدر و مادرم بیرون

1102
01:08:42,300 --> 01:08:44,830
از اردوگاه دوورکورت،

1103
01:08:44,116 --> 01:08:49,116
من چند نامه نوشتم
کمیته پناهندگان در
لندن،

1104
01:08:49,150 --> 01:08:53,333
و من فکر می کنم آنها باید بوده اند
تحت تاثیر نامه ای از یک کودک

1105
01:08:53,366 --> 01:08:56,200
درخواست برای گرفتن والدینش
خارج از وین

1106
01:08:56,233 --> 01:09:00,133
و آنها پدر و مادرم را گرفتند
ویزای خدمات داخلی

1107
01:09:00,166 --> 01:09:04,250
و پدر و مادرم ظاهر شدند
به طور معجزه آسایی در لیورپول

1108
01:09:04,283 --> 01:09:06,200
در تولد 11 سالگی من

1109
01:09:07,383 --> 01:09:14,830
و به یاد دارم که احساس کردم
که مقداری وزن فوق العاده

1110
01:09:14,116 --> 01:09:15,350
که من حمل می کردم،

1111
01:09:15,383 --> 01:09:18,216
و نمیدانست
حمل می کردم،

1112
01:09:18,250 --> 01:09:21,330
از پشتم برداشته شد

1113
01:09:26,250 --> 01:09:29,150
آلارد: همه چیز وجود داشت
برای گرفتن اوراق انجام شد

1114
01:09:29,183 --> 01:09:33,330
برای اینکه پدر و مادرم بیرون بیایند،
و جنگ شروع شد

1115
01:09:33,660 --> 01:09:35,100
و این پایان کار بود.

1116
01:09:42,166 --> 01:09:46,166
تازه حس کردم دنیا اومده
به پایان برسد.

1117
01:09:46,200 --> 01:09:48,283
درهم شکسته، اگر به آن فکر کنم،

1118
01:09:48,316 --> 01:09:53,200
چون همه چیز ساخته شده بود
حول این اتحاد

1119
01:09:53,233 --> 01:09:56,216
و اقامت موقت من
در انگلستان

1120
01:09:56,250 --> 01:09:59,216
[صدای زنگ ها]

1121
01:09:59,250 --> 01:10:02,100
مفسر اخبار فیلم:
ساعت سرنوشت ساز
ساعت 11:00 زده شده است،

1122
01:10:02,133 --> 01:10:04,116
و وضعیت جنگ
یک بار دیگر وجود دارد

1123
01:10:04,150 --> 01:10:06,660
بین بریتانیای کبیر
و آلمان

1124
01:10:08,283 --> 01:10:10,366
فقط 25 دقیقه بعد
جنگ اعلام شده بود

1125
01:10:11,000 --> 01:10:13,316
اولین هشدار حمله هوایی بود.

1126
01:10:13,350 --> 01:10:16,000
[آژیرهای حمله هوایی به صدا درآمد]

1127
01:10:20,300 --> 01:10:25,200
ALLARD: هر چیزی که ما همیشه انجام می دهیم
صحبت شده یا نوشته شده است
در مورد ...

1128
01:10:25,233 --> 01:10:28,116
و فکر کردم -
همه اش فرو ریخته بود

1129
01:10:28,150 --> 01:10:31,133
همه چیز فرو ریخته بود.

1130
01:10:31,166 --> 01:10:34,333
فکر می کنم برای هفته ها گریه کردم، نه
نه ماه

1131
01:10:34,366 --> 01:10:36,266
سالها گریه کردم

1132
01:10:41,830 --> 01:10:43,660
راوی: جنگ تمام شد
تمام وسایل حمل و نقل Kinder

1133
01:10:43,100 --> 01:10:47,100
و مهاجرت قانونی از
اروپای مرکزی تا انگلستان

1134
01:10:47,133 --> 01:10:48,283
همچنین به نامه های معمولی پایان داد

1135
01:10:48,316 --> 01:10:51,200
بین بچه ها
و پدر و مادرشان

1136
01:10:51,233 --> 01:10:54,160
تنها راهی که الان می توانستند
ارتباط برقرار کنند

1137
01:10:54,500 --> 01:10:56,330
توسط کارت پستال های 25 کلمه ای بود

1138
01:10:56,660 --> 01:10:58,166
ارسال می شود
صلیب سرخ بین المللی

1139
01:11:03,330 --> 01:11:07,116
هیمن: انزوا فرا رسید
وقتی نامه ها متوقف شد

1140
01:11:07,150 --> 01:11:08,283
که پذیرفته شد،

1141
01:11:08,316 --> 01:11:13,200
که حرف نزدی
در مورد آنچه شما را آزار داده است

1142
01:11:13,233 --> 01:11:15,183
من نمی توانستم چک صحبت کنم
با هر کسی

1143
01:11:15,216 --> 01:11:18,133
نمیخواستم به خواهرم بگم
چقدر ناراضی بودم

1144
01:11:18,166 --> 01:11:22,100
چون احساس کردم میدونی
به هر حال او خیلی جوان بود.

1145
01:11:22,133 --> 01:11:24,266
من همون موقع نوشتم
در دفتر خاطرات من

1146
01:11:24,300 --> 01:11:29,166
«هیچ وقت خواب هم نمی دیدم که بتوانم
خیلی تنها باش و به زندگی ادامه بده

1147
01:11:29,200 --> 01:11:33,000
"با این ترس همیشگی
برای عزیزانمان

1148
01:11:33,330 --> 01:11:36,333
"اشکی که شبها ریختم
درد مرا کم نکن،

1149
01:11:36,366 --> 01:11:41,830
"با این حال به من گفته شد که فرد احساس می کند
بعد از یک گریه خوب بهتر است

1150
01:11:41,116 --> 01:11:43,383
"تنها چیزی که دارم یک صورت متورم است،

1151
01:11:44,160 --> 01:11:47,330
و قلبم به همان اندازه سنگین است
همانطور که قبلا بود."

1152
01:11:48,216 --> 01:11:51,350
بالش من اغلب خیلی خیس بود
در صبح

1153
01:11:55,383 --> 01:11:59,150
یک باغبان بود
که نفهمید،

1154
01:11:59,183 --> 01:12:01,150
شاید،
آنچه را که داشتم می گذراندم

1155
01:12:01,183 --> 01:12:03,160
اما او همیشه به من می گفت:

1156
01:12:03,500 --> 01:12:05,350
"نگران نباش،
زیاد دوام نخواهد آورد."

1157
01:12:05,383 --> 01:12:07,283
و اینکه آیا
باورش کردم یا نه

1158
01:12:07,316 --> 01:12:09,350
شنیدن او خوب بود
بگو

1159
01:12:09,383 --> 01:12:12,366
و او همیشه به من یک گل می داد.

1160
01:12:13,000 --> 01:12:16,000
راوی: در عرض چند ماه
از ورود آنها به انگلستان،

1161
01:12:16,330 --> 01:12:17,283
بسیاری از پناهندگان،

1162
01:12:17,316 --> 01:12:19,266
همراه با دیگر
بچه های انگلیسی،

1163
01:12:19,300 --> 01:12:23,116
مجبور به تخلیه شدند
به خانواده های جدید در کشور،

1164
01:12:23,150 --> 01:12:26,100
برای فرار از بمباران مورد انتظار
از شهرها

1165
01:12:26,133 --> 01:12:27,350
صبح بخیر

1166
01:12:27,383 --> 01:12:30,000
شما با مهربانی رضایت دادید
دو تا بچه رو ببرم؟

1167
01:12:30,330 --> 01:12:31,100
بله، می گیرم
دو بچه

1168
01:12:31,133 --> 01:12:32,316
دو تا دختر کوچولو
اینجا هستند.

1169
01:12:32,350 --> 01:12:34,366
آنها بسیار خوشحال خواهند شد
با تو مطمئنم

1170
01:12:35,000 --> 01:12:36,660
خیلی ممنون.

1171
01:12:36,100 --> 01:12:37,300
دو دختر کوچولوی خوب،
آنها نیستند؟

1172
01:12:37,333 --> 01:12:40,216
سگال: هیچ کدام از پرورش دهندگان
پدر و مادری که با آنها ماندم،

1173
01:12:40,250 --> 01:12:42,200
و 5 نفر از آنها بودند،

1174
01:12:42,233 --> 01:12:44,300
هیچکدام نتوانستند مرا تحمل کنند
برای مدت بسیار طولانی،

1175
01:12:44,333 --> 01:12:50,366
اما همه آنها لطف داشتند
برای گرفتن یک کودک یهودی

1176
01:12:51,000 --> 01:12:53,333
گرمای خاصی نداشتند.

1177
01:12:53,366 --> 01:12:56,100
آنها یکسان نبودند -
آنها مرا دوست نداشتند،

1178
01:12:56,133 --> 01:12:58,133
من آنها را دوست نداشتم.

1179
01:12:58,166 --> 01:13:00,183
با این وجود،
آنها همانطور که من می گویم انجام دادند

1180
01:13:00,216 --> 01:13:02,216
کاری که اکثر ما انجام نمی دهیم،

1181
01:13:02,250 --> 01:13:06,116
که به -- به بار است
خانواده،

1182
01:13:06,150 --> 01:13:08,250
آشپزخانه ها و اتاق خواب
و اتاق نشیمن،

1183
01:13:08,283 --> 01:13:10,250
با این خارجی کوچولو

1184
01:13:12,266 --> 01:13:15,233
فوچل: مریم
تا حدودی دور بود

1185
01:13:15,266 --> 01:13:16,383
این روش او بود.

1186
01:13:17,160 --> 01:13:19,250
او عاشق بود،
اما او مرا بغل نکرد و نبوسید

1187
01:13:19,283 --> 01:13:21,216
در حالی که مادرم بود
دقیقا برعکس

1188
01:13:21,250 --> 01:13:24,500
او عادت داشت، نه فقط
در واقع یک بار مرا ببوس

1189
01:13:24,830 --> 01:13:26,830
اما او مرا بوسید،
می دانی،

1190
01:13:26,116 --> 01:13:28,383
موش تات،
مثل مسلسل

1191
01:13:29,160 --> 01:13:32,116
اما مریم دور و خوب بود،

1192
01:13:32,150 --> 01:13:34,133
و فکر می کنم همین است
نیاز داشتم،

1193
01:13:34,166 --> 01:13:40,383
چون واقعا مشکل داشتم
احساس می کنم به آنجا تعلق دارم

1194
01:13:41,160 --> 01:13:43,133
و به نوعی
مرا به درون آن هل داد

1195
01:13:43,166 --> 01:13:44,333
من فکر می کنم،
سخت بوده است

1196
01:13:44,366 --> 01:13:47,283
او اصلا گریه نکرد،
اصلا

1197
01:13:47,316 --> 01:13:49,200
نمی توانست آن را درک کند.

1198
01:13:49,233 --> 01:13:51,333
مفسر رادیویی:
این لندن تماس می گیرد...

1199
01:13:51,366 --> 01:13:53,266
کوهن: فقط یک بار.

1200
01:13:53,300 --> 01:13:57,233
آنها قبلاً دوست داشتند گوش کنند
برخی از برنامه ها روی بی سیم

1201
01:13:57,266 --> 01:14:00,250
و می دانید، او می آمد
روی زانوی من بنشین،

1202
01:14:00,283 --> 01:14:03,283
و چیزی وجود داشت -
چیزی در اخبار

1203
01:14:03,316 --> 01:14:05,183
من فقط یک بار او را شنیدم
[نفس]،

1204
01:14:05,216 --> 01:14:08,166
می دانی، کمی گریه،
و این همه بود

1205
01:14:10,150 --> 01:14:12,133
فوچل: واقعاً سعی کردم راضی کنم
کوهن ها

1206
01:14:12,166 --> 01:14:15,383
زیرا، می دانید، من آنها را دوست داشتم
و خیلی احساس وابستگی کردم

1207
01:14:16,160 --> 01:14:21,150
یکی از نگرانی های اصلی من این بود
من فرستاده می شدم.

1208
01:14:21,183 --> 01:14:25,250
و من می دانم که این اتفاق افتاده است
پسر دیگری، کمی بزرگتر،

1209
01:14:25,283 --> 01:14:28,316
که توسط او گرفته شد
برخی از دوستان کوهن ها،

1210
01:14:28,350 --> 01:14:31,266
و او مغرور بود
و غیر ممکن،

1211
01:14:31,300 --> 01:14:34,266
و در نهایت آنها به سادگی
مجبور شد او را بفرستد،

1212
01:14:34,300 --> 01:14:36,316
میدونی یه خونه دیگه

1213
01:14:36,350 --> 01:14:39,350
و جاهای دیگه هم شنیده بودم
جایی که این اتفاق افتاد

1214
01:14:39,383 --> 01:14:43,183
بنابراین، من بسیار احساس خطر می کردم.

1215
01:14:45,350 --> 01:14:49,333
قند: خبر آمد که مادرم
دیگر در لندن نیست

1216
01:14:49,366 --> 01:14:53,333
او به وین بازگشت
تا پدرم را وادار به نقل مکان کنم،

1217
01:14:53,366 --> 01:14:55,216
که بی حوصله بود

1218
01:14:55,250 --> 01:14:59,283
بنابراین من واقعا خودم را جبران کردم
ذهن
من به اندازه ناخن سخت خواهم بود.

1219
01:14:59,316 --> 01:15:01,216
من - هیچ چیز به من آسیب نمی رساند،

1220
01:15:01,250 --> 01:15:04,300
هیچ احساسی نداشتم

1221
01:15:04,333 --> 01:15:08,166
و من را به راه انداخت
برای حدود 6 یا 7 سال

1222
01:15:08,200 --> 01:15:10,366
[زنگ مدرسه به صدا درآمد]

1223
01:15:11,000 --> 01:15:13,266
شکر: بورسیه گرفتم
به یک مدرسه گرامر

1224
01:15:13,300 --> 01:15:15,366
و مردم به من می گفتند
تا حدی در حسادت،

1225
01:15:16,000 --> 01:15:18,233
گفت: "می دانید، آنها
در این مدارس اسنوب هستند

1226
01:15:18,266 --> 01:15:20,330
و ضد یهود هستند،

1227
01:15:20,660 --> 01:15:22,500
"و شما باید تماشا کنید
خودت میدونی

1228
01:15:22,830 --> 01:15:24,100
اونا میارن بیرونش
روی تو."

1229
01:15:24,133 --> 01:15:26,200
و من به مدرسه رفتم.

1230
01:15:26,233 --> 01:15:30,000
من یک کراوات مدرسه داشتم، حدس می زنم،
یا بلیزر،

1231
01:15:30,330 --> 01:15:32,283
یعنی همین الان داشتم وارد می شدم
یک دنیای جدید

1232
01:15:32,316 --> 01:15:34,366
بود...خورشید می درخشید.

1233
01:15:35,000 --> 01:15:38,216
من به مدرسه رفتم و یکی از دوستانم
نزد من آمد و گفت:

1234
01:15:38,250 --> 01:15:42,000
"تو کی هستی؟"
و من فقط او را زمین زدم.

1235
01:15:42,330 --> 01:15:45,830
[فریاد زدن کودکان]

1236
01:15:45,116 --> 01:15:46,166
فوچل: بدون شک وجود داشت،

1237
01:15:46,200 --> 01:15:49,500
هزینه تلاش برای
همیشه خوب باش

1238
01:15:49,830 --> 01:15:52,116
و خشم خود را در خود نگه دارم

1239
01:15:52,150 --> 01:15:54,350
فقط یک بار لیز خورد.

1240
01:15:54,383 --> 01:15:58,200
یک روز من و جان داشتیم
صبحانه،

1241
01:15:58,233 --> 01:16:00,200
و تعدادی وجود داشت
استدلال احمقانه

1242
01:16:00,233 --> 01:16:03,216
بیش از اینکه چه کسی گرفت
اول مارمالاد

1243
01:16:03,250 --> 01:16:05,250
و کرت چاقویی پرتاب کرد.

1244
01:16:05,283 --> 01:16:07,383
این تنها بار بود
او شیطون بود

1245
01:16:08,160 --> 01:16:12,830
و جان زخم کوچکی داشت
اینجا که نزدیک چشمش بود

1246
01:16:12,116 --> 01:16:13,316
خیلی قشنگ نبود

1247
01:16:13,350 --> 01:16:17,350
و دکتر رز که بزرگ ما بود
دوست، چند در پایین تر زندگی می کرد،

1248
01:16:17,383 --> 01:16:20,216
و او وارد شد
و او عصبانی شد.

1249
01:16:20,250 --> 01:16:22,250
"تو نباید داشته باشی
این بچه را گرفت

1250
01:16:22,283 --> 01:16:24,233
و دا-دا-دا-دا-دا.

1251
01:16:24,266 --> 01:16:28,830
فوچل: همه را وحشت زده کرد
خانواده و من هم همینطور

1252
01:16:28,116 --> 01:16:30,160
از آن زمان
تا حدودی ترسیده ام

1253
01:16:30,500 --> 01:16:33,283
از امکان من
رها کردن به سمت خشم

1254
01:16:33,316 --> 01:16:36,660
علامت دیگر آن است
من چیزهای زیادی در درونم داشتم

1255
01:16:36,100 --> 01:16:40,100
این بود که همیشه داشتم
برخی مشکلات روده ای

1256
01:16:40,133 --> 01:16:41,333
تا اینکه رفتم سربازی

1257
01:16:41,366 --> 01:16:44,316
و سپس من وحشتناک ترین را داشتم
غذا و احساس خوبی داشت

1258
01:16:44,350 --> 01:16:46,333
من برای این یک قیاس دارم.

1259
01:16:46,366 --> 01:16:49,116
وقتی... همه ما
تجربه داشته اند

1260
01:16:49,150 --> 01:16:51,316
از پیدا کردن پرنده
با بال شکسته

1261
01:16:51,350 --> 01:16:55,500
و این پرنده را برمیداری
و تو آن را در دست می گیری

1262
01:16:55,830 --> 01:16:58,233
و شما فکر می کنید که قرار است بنشیند
آنجا آرام، شیرین،

1263
01:16:58,266 --> 01:17:01,383
با پرهای گرمش
و باش - و عزیزم.

1264
01:17:02,160 --> 01:17:07,160
این نیست. کاری که انجام می دهد این است
فوراً از عضلات خود استفاده کند،

1265
01:17:07,500 --> 01:17:09,366
و این بسیار ناراحت کننده است
چیزی که باید در دست بگیرید

1266
01:17:10,160 --> 01:17:12,383
چون این وجود دارد
بال زدن
چیزی که او می خواهد این است که فرار کند.

1267
01:17:13,160 --> 01:17:16,150
ممکن است نیاز داشته باشد که آن را نگه دارید
و برای - پرستاری از آن،

1268
01:17:16,183 --> 01:17:19,216
اما آنچه می خواهد این است که
از آنجا برو

1269
01:17:19,250 --> 01:17:22,330
و فکر می کنم همین است
ما شبیه بودیم

1270
01:17:22,660 --> 01:17:24,000
اوه، مطمئنا همینطوره
من چه جوری بودم

1271
01:17:24,330 --> 01:17:26,100
من بودم -- من خوب نبودم
داشتن در اطراف

1272
01:17:35,200 --> 01:17:37,283
گوردون: پس کار جدیدی پیدا کردم
در لندن،

1273
01:17:37,316 --> 01:17:43,160
و من آنجا کار می کردم
تا 28 ژوئن 1940.

1274
01:17:43,500 --> 01:17:45,383
وقت ناهار بود و من بودم
نشسته و ساندویچ دارد

1275
01:17:46,160 --> 01:17:49,383
وقتی ناگهان دو مرد ظاهر شدند،
دو مرد

1276
01:17:50,160 --> 01:17:51,100
سی آی دی

1277
01:17:52,300 --> 01:17:53,300
"من چه کار کرده ام؟"

1278
01:17:53,333 --> 01:17:55,366
"هیچی. تو هستی
آبراشا گوربولسکی؟"

1279
01:17:56,000 --> 01:17:57,283
غیره، و غیره.

1280
01:17:57,316 --> 01:18:00,100
"شما اکنون در بازداشت هستید."

1281
01:18:00,133 --> 01:18:02,316
تحت بازداشت.
"برای چی؟"

1282
01:18:02,350 --> 01:18:06,830
"تو دشمن بیگانه ای،
و لطفا با ما بیایید."

1283
01:18:07,200 --> 01:18:10,830
راوی: پس از حمله آلمان
اروپای غربی،

1284
01:18:10,116 --> 01:18:12,266
انگلیسی ها شروع کردند
جمع آوری تمام پناهندگان

1285
01:18:12,300 --> 01:18:17,000
از آلمان و اتریش
که بالای سن بودند
16.

1286
01:18:17,330 --> 01:18:21,330
اگرچه اکثریت قریب به اتفاق بودند
پناهندگان از آزار و اذیت نازی ها،

1287
01:18:21,660 --> 01:18:25,266
هر کسی با لهجه خارجی بود
به عنوان یک خرابکار بالقوه

1288
01:18:25,300 --> 01:18:28,283
در عرض چند ماه،
دولت بازداشت شد

1289
01:18:28,316 --> 01:18:32,150
تقریبا 30000
مردان و زنان.

1290
01:18:32,183 --> 01:18:36,183
برای اخراج برنامه ریزی شد
تا حد امکان

1291
01:18:36,216 --> 01:18:39,000
خوبی زندگی این است که
میدونی یادت هست

1292
01:18:39,330 --> 01:18:42,500
همه چیزهای خوب
که برای شما اتفاق می افتد،

1293
01:18:42,830 --> 01:18:44,000
و چیزهای بد،
آنها را فراموش می کنی،

1294
01:18:44,330 --> 01:18:46,150
و در واقع،
باید تلاش کنی

1295
01:18:46,183 --> 01:18:49,116
تا واقعا آنها را به خاطر بسپارم

1296
01:18:49,150 --> 01:18:52,500
روز رسید و ما باید می رفتیم
به کشتی

1297
01:18:52,830 --> 01:18:53,250
اوه، سربازان آنجا ایستاده بودند

1298
01:18:53,283 --> 01:18:57,500
با سرنیزه های نصب شده
روی تفنگ هایشان

1299
01:18:57,830 --> 01:18:59,216
و ما را هل دادند
و گفت

1300
01:18:59,250 --> 01:19:02,830
"چمدان خود را آنجا بگذارید.
بعداً آن را دریافت خواهید کرد."

1301
01:19:02,116 --> 01:19:03,383
و ما را هل دادند
در امتداد عرشه

1302
01:19:04,160 --> 01:19:07,160
قبل از اینکه بفهمی رفتیم
پایین
پله ها، پله های دیگر

1303
01:19:07,500 --> 01:19:09,350
من روی عرشه سوم بودم.

1304
01:19:09,383 --> 01:19:15,000
راوی: بیش از 2500 زندانی،
دو برابر ظرفیت کشتی،

1305
01:19:15,330 --> 01:19:18,166
انباشته بودند
روی HMT Dunera،

1306
01:19:18,200 --> 01:19:21,160
ظاهراً عازم کانادا است.

1307
01:19:23,830 --> 01:19:25,660
دو روز خارج از لیورپول،

1308
01:19:25,100 --> 01:19:28,660
دونرا مشاهده شد
توسط یک یوبوت آلمانی

1309
01:19:33,830 --> 01:19:35,183
گوردون: ناگهان چیزی می خورد
کشتی

1310
01:19:35,216 --> 01:19:37,133
چراغ ها خاموش شد.

1311
01:19:37,166 --> 01:19:39,660
این پایان کار بود.

1312
01:19:39,100 --> 01:19:42,266
همه جذب شدند
به سمت راه پله،

1313
01:19:42,300 --> 01:19:46,330
که به عرشه بالا منتهی می شد.

1314
01:19:46,660 --> 01:19:47,266
و بعد از حدود دو دقیقه،

1315
01:19:47,300 --> 01:19:50,100
نمیتونستی اون بالا بری
چون خیلی زیاد بودند--

1316
01:19:50,133 --> 01:19:53,383
پله ها--
چون فقط داشتیم خفه می شدیم

1317
01:19:54,160 --> 01:19:56,316
و ناگهان چراغ ها
دوباره ادامه داد

1318
01:19:56,350 --> 01:20:00,330
همه سر جای خود ایستادند...

1319
01:20:00,660 --> 01:20:02,660
پله ها رفت و برگشت پایین

1320
01:20:02,100 --> 01:20:04,283
اژدر منفجر نشد،

1321
01:20:04,316 --> 01:20:06,100
اما من زیر دست بودم
تصور

1322
01:20:06,133 --> 01:20:09,160
که اژدر
از پهلو به ما ضربه بزن

1323
01:20:09,500 --> 01:20:11,250
و فقط برگشت.

1324
01:20:11,283 --> 01:20:12,283
شانس ماست

1325
01:20:12,316 --> 01:20:14,150
زیرا اگر
می زد،

1326
01:20:14,183 --> 01:20:16,216
همه ما
تمام شده بود

1327
01:20:18,266 --> 01:20:23,383
ما در سفر هستیم،
برای چند روز به سمت غرب

1328
01:20:24,160 --> 01:20:26,160
اما ناگهان دیدگاه ما گفت:

1329
01:20:26,500 --> 01:20:27,383
"چیزی در حال رخ دادن است.
ما به غرب نمی رویم.

1330
01:20:28,160 --> 01:20:30,283
ما در حال چرخش به جنوب هستیم."

1331
01:20:30,316 --> 01:20:32,316
ما هیچ ایده ای نداشتیم
کجا می رفتیم،

1332
01:20:32,350 --> 01:20:35,233
جز اینکه باید بوده باشد
استرالیا

1333
01:20:35,266 --> 01:20:38,200
ما هر روز از گرسنگی می‌مردیم. آنها
با ما مثل خوک رفتار می کردند

1334
01:20:40,500 --> 01:20:42,250
هر روز گرسنه بودن،
مردم صف کشیده بودند...

1335
01:20:42,283 --> 01:20:44,350
در آشپزخانه وجود دارد
برای بدست آوردن یک قابلمه خالی،

1336
01:20:44,383 --> 01:20:48,333
می دانید، مربا کجا بود، و
به--فقط برای خراش دادن آن،

1337
01:20:48,366 --> 01:20:52,200
و داشتن یک تکه نان

1338
01:20:52,233 --> 01:20:55,160
وجود
از یک روز به روز دیگر

1339
01:20:55,500 --> 01:20:57,330
بدتر از روز قبل بود

1340
01:20:57,660 --> 01:21:01,830
و ما در کشتی بودیم
تقریبا دو ماهه!

1341
01:21:02,660 --> 01:21:04,660
در Dunera چه اتفاقی افتاد؟

1342
01:21:04,100 --> 01:21:06,330
اوه ... سالها بعد
دارم بهش نگاه میکنم

1343
01:21:06,660 --> 01:21:09,183
این اتفاق برای من نیفتاد
حتما شخص دیگری بوده است

1344
01:21:09,216 --> 01:21:12,266
چون وحشتناک بود
بیش از حد وحشتناک برای توصیف

1345
01:21:12,300 --> 01:21:14,150
[موسیقی دستگاهی]

1346
01:21:16,000 --> 01:21:17,183
مفسر اخبار فیلم:
از یک کشتی خارج از کشور

1347
01:21:17,216 --> 01:21:20,216
در بندر سیدنی، یک اتفاق عجیب
گروهی از تازه واردان

1348
01:21:20,250 --> 01:21:22,166
حمل و نقل شده است
سوار بر کشتی -

1349
01:21:22,200 --> 01:21:24,316
بیگانگان دشمن که هستند
مقیم استرالیا

1350
01:21:24,350 --> 01:21:26,233
برای مدت جنگ

1351
01:21:26,266 --> 01:21:30,500
گوردون: قبل از اینکه بدانیم،
ما از کشتی خارج شده بودیم

1352
01:21:30,830 --> 01:21:33,116
اولین چیزی که یادم میاد
این است که هر یک از ما

1353
01:21:33,150 --> 01:21:36,350
یک جعبه غذا گرفت

1354
01:21:36,383 --> 01:21:40,133
این بهترین وعده غذایی بود
من تا حالا تو زندگیم داشتم

1355
01:21:40,166 --> 01:21:43,500
بعد از گرسنگی
دو ماهه باز کردم

1356
01:21:43,830 --> 01:21:46,300
دو تا پنیر بود
ساندویچ، مانند ضخیم
این

1357
01:21:46,333 --> 01:21:51,216
و یک موز
و یک سیب و یک پرتقال،

1358
01:21:51,250 --> 01:21:54,166
و دارند می دهند
کمک های دوم

1359
01:21:54,200 --> 01:21:55,383
باور نکردنی بود

1360
01:21:56,316 --> 01:21:58,150
[گفتگوی نامشخص]

1361
01:22:00,660 --> 01:22:01,333
راوی: با پیشرفت جنگ،

1362
01:22:01,366 --> 01:22:04,500
گزارش هایی از دستگیری های دسته جمعی
و تبعید

1363
01:22:04,830 --> 01:22:07,250
یهودیان اروپای مرکزی
شروع به رسیدن به بریتانیا کرد.

1364
01:22:10,250 --> 01:22:12,350
[موسیقی دراماتیک]

1365
01:22:17,266 --> 01:22:19,266
وولهایم: در بهار 43،

1366
01:22:19,300 --> 01:22:22,350
شهر برلین بود
از آخرین یهودیان پاک شد.

1367
01:22:22,383 --> 01:22:25,283
آمدند خانواده ام را بردند
و خودم در کنار

1368
01:22:25,316 --> 01:22:29,000
و ما گرفته شدیم
به یک نقطه جمع آوری،

1369
01:22:29,330 --> 01:22:32,266
و بعد از یکی دو روز
ما را به آشویتس تبعید کردند،

1370
01:22:32,300 --> 01:22:35,333
اگرچه ما نمی دانستیم
وقتی به قطار رسیدیم،

1371
01:22:35,366 --> 01:22:40,383
که از ماشین های گاو تشکیل شده بود،
جایی که داشتیم می رفتیم

1372
01:22:42,300 --> 01:22:46,283
ما در آشویتس فرود آمدیم،
و لحظه ای که آنجا فرود آمدیم،

1373
01:22:46,316 --> 01:22:50,150
به ما دستور داده شد
برای ترک قطارها

1374
01:22:50,183 --> 01:22:53,233
زنان با بچه در سمت چپ
و مردان به سمت راست

1375
01:22:53,266 --> 01:22:56,316
و این آخرین بار بود
که همسرم را دیدم،

1376
01:22:56,350 --> 01:22:59,330
همسر و فرزندم در آن زمان

1377
01:22:59,660 --> 01:23:01,283
[موسیقی دراماتیک]

1378
01:23:07,150 --> 01:23:09,133
راوی: لوری کان
و خانواده اش

1379
01:23:09,166 --> 01:23:11,166
تبعید شدند
ترزین اشتات،

1380
01:23:11,200 --> 01:23:15,160
محله یهودی نشین چک نازی ها
برای فریب دنیا استفاده می شود

1381
01:23:15,500 --> 01:23:18,500
درباره اینکه چقدر انسان دوستانه هستند
با زندانیان خود رفتار کردند.

1382
01:23:18,830 --> 01:23:21,183
با گذشت زمان، جمعیت
از ترزین اشتات

1383
01:23:21,216 --> 01:23:22,383
از ظرفیت خود فراتر رفت.

1384
01:23:25,000 --> 01:23:28,660
CAHN: یک روز آنها آمدند
به پادگان ما،

1385
01:23:28,100 --> 01:23:32,183
و نام من خوانده شد
گزارش دهید
به ایستگاه راه آهن

1386
01:23:34,350 --> 01:23:37,830
و رفتم به
ایستگاه راه آهن

1387
01:23:37,116 --> 01:23:39,500
و همانطور که نام تو را صدا زدند،

1388
01:23:39,830 --> 01:23:42,100
باید می رفتی
و این مرد S.S را ببینید،

1389
01:23:42,133 --> 01:23:47,166
و او شما را از لیست خط زد،
و بعد وارد ماشین شدی

1390
01:23:47,200 --> 01:23:51,660
به آنجا رسیدم،
و نامم را تکرار کردم

1391
01:23:51,100 --> 01:23:54,266
گفت: تو نمی روی.

1392
01:23:54,300 --> 01:23:57,300
هیچ نظری نداشتم، نداشتم
جرات بپرس چرا یا چی

1393
01:23:57,333 --> 01:24:02,000
اما این پایان کار بود
و مرا برگرداندند.

1394
01:24:02,330 --> 01:24:06,500
و این ادامه پیدا کرد
برای حدود دو هفته

1395
01:24:06,830 --> 01:24:10,200
من در راه آهن بودم
ایستگاه، فکر می کنم، 4 بار،

1396
01:24:10,233 --> 01:24:14,166
و من یک ویران کامل بودم.

1397
01:24:14,200 --> 01:24:20,160
برای خداحافظی با شما
والدین،
یک بار، بار دوم،

1398
01:24:20,500 --> 01:24:22,100
بار سوم و بار چهارم

1399
01:24:22,133 --> 01:24:26,183
و یک بار قبلاً زمانی که من بودم
در Kindertransport

1400
01:24:26,216 --> 01:24:29,350
کاملاً بود
ویرانگر

1401
01:24:32,283 --> 01:24:34,330
و هر بار که خداحافظی کردم

1402
01:24:34,660 --> 01:24:36,383
فکر کنم یه تیکه کوچولو پاره کردم
از مادرم

1403
01:24:37,160 --> 01:24:38,830
و از پدرم

1404
01:24:38,116 --> 01:24:41,216
و همچنین یک قطعه بزرگ
خارج از خودم

1405
01:24:41,250 --> 01:24:45,316
آخرین باری که این اتفاق افتاد،
به آن پسر گفتم

1406
01:24:45,350 --> 01:24:49,100
"آیا خیلی بدت می آید،
اما من می خواهم بروم."

1407
01:24:49,133 --> 01:24:50,200
"آیا از آن مطمئنی؟"

1408
01:24:50,233 --> 01:24:54,133
گفتم بله. عبور کرد
اسمم را گذاشتم و رفتم

1409
01:24:58,116 --> 01:25:01,383
و من کمی این را می دانستم
ما به آشویتس می رفتیم.

1410
01:25:06,000 --> 01:25:07,133
یک دوره طولانی وجود داشت

1411
01:25:07,166 --> 01:25:10,300
جایی که من نشنیدم
هر چیزی از پدر و مادرم

1412
01:25:10,333 --> 01:25:12,300
و من گفتم
"خب، زمان جنگ است."

1413
01:25:12,333 --> 01:25:16,216
و همه جور پیدا کردم
از دلایل و بهانه ها

1414
01:25:16,250 --> 01:25:20,366
و سپس، در نهایت، من دریافت کردم
نامه ای از پدرم

1415
01:25:21,000 --> 01:25:24,660
که در آن گفت: «فردا
قراره دیپورت بشم

1416
01:25:24,100 --> 01:25:26,133
"به مقصدی نامعلوم،

1417
01:25:26,166 --> 01:25:30,660
و ممکن است زمان بسیار طولانی باشد
قبل از اینکه دوباره از من بشنوی."

1418
01:25:32,200 --> 01:25:36,150
و بعد دریافت کردم
نامه ای از مادرم

1419
01:25:36,183 --> 01:25:40,383
او می گوید: «فردا می روم
از اینجا اخراج شوند».

1420
01:25:41,160 --> 01:25:45,660
و او مرا تشویق می کند
خوب و صادق بودن

1421
01:25:45,100 --> 01:25:48,216
و شجاع
و سرم را بالا بگیرم

1422
01:25:48,250 --> 01:25:50,250
و هرگز امید را از دست ندهیم،

1423
01:25:50,283 --> 01:25:54,350
و این در یک زمان
وقتی فکر می کنم او می دانست

1424
01:25:54,383 --> 01:25:57,116
چه اتفاقی ممکن است برای او بیفتد

1425
01:25:57,150 --> 01:25:58,383
[قطار زدن قطار]

1426
01:26:00,183 --> 01:26:04,100
و سپس یکی دیگر وجود داشت
ارتباط از او،

1427
01:26:04,133 --> 01:26:08,283
یک کارت پستال با تاریخ
4 سپتامبر 1942.

1428
01:26:08,316 --> 01:26:11,233
و نوشته شده است
با خطی لرزان واقعی،

1429
01:26:11,266 --> 01:26:15,330
و او این را می گوید
او در حال سفر به
شرق

1430
01:26:15,660 --> 01:26:20,166
و بسیار نهایی می گوید
با من خداحافظ

1431
01:26:20,200 --> 01:26:23,316
اما برای سالها، بسیار، بسیار،

1432
01:26:23,350 --> 01:26:27,830
من کارت پستال را می دیدم
در مقابل من، و من ...

1433
01:26:27,116 --> 01:26:30,150
ببین داره میگه
"سفر به شرق"

1434
01:26:30,183 --> 01:26:33,500
و با این حال، من می فهمم
که او می گوید

1435
01:26:33,830 --> 01:26:35,300
او در حال سفر است
جهت شرقی

1436
01:26:35,333 --> 01:26:37,183
و بعد به خودم میگفتم

1437
01:26:37,216 --> 01:26:40,233
"خب، شاید او باشد
بازگشت به کیپنهایم

1438
01:26:40,266 --> 01:26:42,166
و شاید این خوب باشد."

1439
01:26:42,200 --> 01:26:44,333
و آخرین خداحافظی
من نفهمیدم

1440
01:26:46,333 --> 01:26:49,166
[قطار نزدیک می شود]

1441
01:26:52,660 --> 01:26:53,200
[گریه کودک]

1442
01:26:53,233 --> 01:26:56,830
سادان: من همیشه احساس می کردم
من باید سپاسگزار باشم

1443
01:26:56,116 --> 01:26:58,100
و اینکه ما نجات یافته بودیم

1444
01:26:58,133 --> 01:27:01,116
و اینکه این افراد
ما را به داخل برده بود

1445
01:27:01,150 --> 01:27:04,200
و من باید آنجا خوشحال تر باشم.

1446
01:27:04,233 --> 01:27:06,300
اما، می دانید، واقعیت ها واقعیت هستند،

1447
01:27:06,333 --> 01:27:09,383
و اینطور نبود
جای خوبی برای بودن

1448
01:27:10,160 --> 01:27:13,366
عمو بیلی که نبود
یک مرد بسیار شجاع،

1449
01:27:14,000 --> 01:27:17,116
هر شب می رفت
به کشور،

1450
01:27:17,150 --> 01:27:18,216
اما او ما را با خود برد.

1451
01:27:18,250 --> 01:27:21,500
ما رفتیم و-
برای فرار به بمب -

1452
01:27:21,830 --> 01:27:24,000
تا اینکه یک روز مردم
جایی که ما اقامت داشتیم -

1453
01:27:24,330 --> 01:27:29,500
ما در یک خوابیدیم - همه در یک
اتاق
آنجا، در یک کلبه--

1454
01:27:29,830 --> 01:27:32,350
و مردم گفتند که نمی کنند
بچه های آلمانی را می خواهند،

1455
01:27:32,383 --> 01:27:36,250
پس ما نرفتیم
دیگر وارد کشور شود

1456
01:27:36,283 --> 01:27:38,366
[آژیرهای حمله هوایی به صدا درآمد]

1457
01:27:47,166 --> 01:27:50,133
یک روز آژیرها به صدا درآمد

1458
01:27:50,166 --> 01:27:54,200
و آنچه به آن معروف بود
کاونتری بلیتز آغاز شد.

1459
01:27:56,160 --> 01:27:57,366
[بمب در حال انفجار]

1460
01:28:05,150 --> 01:28:07,283
و زمانی که بمب
شروع به سقوط کرد،

1461
01:28:07,316 --> 01:28:10,000
ما ماندیم
مادر عمه ورا،

1462
01:28:10,330 --> 01:28:12,116
که پانسیون داشت.

1463
01:28:12,150 --> 01:28:16,133
و تمام شب،
بمب ها باریدند،

1464
01:28:16,166 --> 01:28:20,316
و کاونتری بود
مکانی بسیار گرم برای بودن

1465
01:28:20,350 --> 01:28:23,216
ما در یک خانه بودیم،
و آن بمباران شد

1466
01:28:23,250 --> 01:28:25,216
و وجود داشت
آتش بزرگ در طبقه بالا،

1467
01:28:25,250 --> 01:28:28,500
و همه با عجله بیرون رفتند.

1468
01:28:28,830 --> 01:28:30,160
[موسیقی دراماتیک]

1469
01:29:02,316 --> 01:29:06,366
صبح که عمه
ورا
و عمو بیلی برگشت

1470
01:29:07,000 --> 01:29:10,283
و یکی از آنها را دیدند
سوار شدن
خانه های بدون خانه،

1471
01:29:10,316 --> 01:29:13,233
فقط یک مارپیچ از تختخواب،

1472
01:29:13,266 --> 01:29:16,183
آنها بسیار شوکه شده بودند و آنها
فکر می کرد همه ما کشته شده ایم

1473
01:29:16,216 --> 01:29:18,266
و با عجله هجوم آوردند
به خانه دیگر،

1474
01:29:18,300 --> 01:29:22,133
و آنجا همه در حال نوشیدن بودیم
چای، مثل هر چیزی زنده است.

1475
01:29:22,166 --> 01:29:26,316
و این تنها بار بود
دیدم عمه ورا گریه می کند

1476
01:29:26,350 --> 01:29:31,233
من فکر می کنم تسکین، زیرا من
حدس بزن
بالاخره او یک قلب داشت.

1477
01:29:33,350 --> 01:29:36,100
فرمانده: بس کن!

1478
01:29:36,133 --> 01:29:40,216
پیشبرد.
انتهای خط. مارس!

1479
01:29:40,250 --> 01:29:41,250
یورگنسکی!

1480
01:29:41,283 --> 01:29:42,250
اینجا!

1481
01:29:42,283 --> 01:29:43,383
تزوفیچ.
اینجا!

1482
01:29:44,160 --> 01:29:45,660
لونتال.
اینجا!

1483
01:29:45,100 --> 01:29:46,100
آلبا
آقا!

1484
01:29:46,133 --> 01:29:47,283
روزنتال
اینجا!

1485
01:29:47,316 --> 01:29:49,160
توزیچ
اینجا

1486
01:29:49,500 --> 01:29:51,330
تولینا.
اینجا

1487
01:29:51,660 --> 01:29:53,366
بله، همه آنها دارند
اسامی مانند آن

1488
01:29:54,000 --> 01:29:56,316
این شرکت،
که فرمان می دهم،

1489
01:29:56,350 --> 01:29:58,500
تقریباً به طور کامل تشکیل شده است

1490
01:29:58,830 --> 01:30:01,183
آلمانی و اتریشی
ضد فاشیست ها

1491
01:30:01,216 --> 01:30:06,160
این یکی از 15 موجود بیگانه است
شرکت های پیشگام
سپاه

1492
01:30:08,000 --> 01:30:09,133
راوی: رسوایی دونرا

1493
01:30:09,166 --> 01:30:11,250
و برخورد خشن
از پناهندگان

1494
01:30:11,283 --> 01:30:15,500
شروع به تغییر افکار عمومی کرد
در انگلیس در برابر توقیف

1495
01:30:16,316 --> 01:30:19,500
دولت شروع کرد
آزادی زندانیان

1496
01:30:19,830 --> 01:30:22,116
و به آنها اجازه پیوستن داد
نیروهای مسلح بریتانیا

1497
01:30:24,100 --> 01:30:27,830
گوردون: کسانی که می خواهند
برای بازگشت به انگلستان،

1498
01:30:27,116 --> 01:30:30,266
پس می فرستادند
تحت یک شرط

1499
01:30:30,300 --> 01:30:33,250
آنها به ارتش می پیوندند.

1500
01:30:33,283 --> 01:30:35,316
من مشتاق بودم وارد این کار شوم.

1501
01:30:35,350 --> 01:30:37,266
اول از همه،
من از آلمانی ها متنفر بودم.

1502
01:30:37,300 --> 01:30:38,383
از دلشون متنفر بودم

1503
01:30:39,160 --> 01:30:40,350
و من می خواستم بخشی از آن باشم.

1504
01:30:40,383 --> 01:30:43,660
در ضمن من چی بودم
می خواهید در استرالیا انجام دهید؟

1505
01:30:43,100 --> 01:30:46,660
در سراسر استرالیا بنشینید
کل جنگ؟ خدا نکنه

1506
01:30:46,100 --> 01:30:48,250
[موسیقی دستگاهی]

1507
01:30:56,133 --> 01:30:59,266
زن فیلم خبر:
دخترا این خیلی فوریه

1508
01:30:59,300 --> 01:31:02,183
اگه تموم شدی
17 1/2 و زیر 19،

1509
01:31:02,216 --> 01:31:05,830
شما می توانید برای ATS داوطلب شوید.

1510
01:31:05,116 --> 01:31:08,266
هر چه زودتر بیای، گسترده تر است
انتخاب مشاغل موجود

1511
01:31:09,266 --> 01:31:13,000
بیا دخترا، خیلی فوریه!

1512
01:31:14,383 --> 01:31:16,333
آلارد: وقتی 18 ساله بودم،

1513
01:31:16,366 --> 01:31:22,183
من باید هر دو کار را انجام می دادم
اهمیت دادن یا پیوستن به نیروها،

1514
01:31:22,216 --> 01:31:26,283
و تصمیم گرفتم
برای پیوستن به نیروها

1515
01:31:26,316 --> 01:31:29,283
و همچنین احساس کردم که هستم
از انگلیس تشکر می کنم

1516
01:31:29,316 --> 01:31:31,300
برای نجات جانم

1517
01:31:31,333 --> 01:31:33,160
من به عنوان یک سرباز فکر می کنم،

1518
01:31:33,500 --> 01:31:38,216
بعد ناگهان احساس کردم
من در محیطی بودم

1519
01:31:38,250 --> 01:31:42,216
جایی که من همینطور بودم
مثل بقیه،

1520
01:31:42,250 --> 01:31:46,000
برای اولین بار
در زندگی من فکر می کنم

1521
01:31:46,330 --> 01:31:51,200
چون فکر می کنم در لینکلن، من--
کم و بیش فکر می کنم وجود داشتم

1522
01:31:51,233 --> 01:31:54,233
چون منتظر بودم
برای فردا

1523
01:31:54,266 --> 01:31:56,116
و فردا و فردا

1524
01:31:58,500 --> 01:32:03,200
من دوستان زیادی داشتم و داشتم
کارهایی که قبلا انجام نداده بودم

1525
01:32:03,233 --> 01:32:06,150
منم مثل بقیه احساس کردم

1526
01:32:06,183 --> 01:32:09,160
مردم سمت چپ من،
مردم سمت راست من،

1527
01:32:09,500 --> 01:32:11,150
ما همه مثل هم بودیم

1528
01:32:14,116 --> 01:32:17,500
و این، من فکر می کنم،
اولین بار در زندگی من بود

1529
01:32:17,830 --> 01:32:21,330
من این را احساس کردم
من می توانستم همه چیز را انجام دهم

1530
01:32:21,660 --> 01:32:22,366
افراد دیگر انجام می دهند.

1531
01:32:25,266 --> 01:32:28,383
هیمن: می خواستم انجام دهم
چیزی
برای کمک به پایان جنگ،

1532
01:32:29,160 --> 01:32:31,316
و من گفتم می خواهم
برای پرستاری رفتن

1533
01:32:31,350 --> 01:32:34,116
سال اول،
تقریباً تسلیم شدم.

1534
01:32:34,150 --> 01:32:40,330
به نظرم خیلی سخت بود اما
مصمم بودم که تحمل کنم.

1535
01:32:40,660 --> 01:32:44,383
سال دوم بهتر بود
و بعد روی من رشد کرد

1536
01:32:45,160 --> 01:32:48,300
آنقدر سرمان شلوغ بود که نداشتم
وقت آن است که به خودم فکر کنم
به هر حال

1537
01:32:48,333 --> 01:32:52,133
[دور موتور]

1538
01:32:56,350 --> 01:33:00,116
سادان: بعد از حدود دو سال
از ما نشنیدن
والدین،

1539
01:33:00,150 --> 01:33:02,500
زندگی به نوعی
بی انتها کشیده شد،

1540
01:33:02,830 --> 01:33:07,660
اما ناگهان شنیدیم که
پدر و مادر ما به اسپانیا رسیده بودند.

1541
01:33:07,100 --> 01:33:11,333
از وقتی که رفتم هر شب
پدر و مادرم، من دعا کرده بودم،

1542
01:33:11,366 --> 01:33:16,133
"لطفا، خدا، اجازه نده
بیش از 5 سال طول بکشد."

1543
01:33:16,166 --> 01:33:22,000
و تقریباً 5 سال از آن روز،
تلگرام داشتیم

1544
01:33:22,330 --> 01:33:28,000
سادان: تلگرام گفت:
"رسیدن جمعه، 4:45."

1545
01:33:28,330 --> 01:33:30,000
این همه بود.

1546
01:33:30,330 --> 01:33:34,200
متاسفانه،
ساعت 4:45 قطار بود

1547
01:33:34,233 --> 01:33:38,830
که دوستان مدرسه ام
در حال بازگشت به عنوان
خوب

1548
01:33:38,116 --> 01:33:42,200
و من این را می دانستم
از کل روستا

1549
01:33:42,233 --> 01:33:43,383
همچنین می دانستند که می آیند،

1550
01:33:44,160 --> 01:33:45,350
همه آنها در ایستگاه خواهند بود

1551
01:33:45,383 --> 01:33:50,000
و دوستان مدرسه ام می دیدند
من و برادر و خواهرم

1552
01:33:50,330 --> 01:33:56,216
ملاقات با والدینمان برای
اولین بار در 5 سال،

1553
01:33:56,250 --> 01:34:01,500
و این یک مصیبت بزرگ بود.

1554
01:34:01,830 --> 01:34:04,166
و رفتیم پایین
به ایستگاه برای انتظار

1555
01:34:04,200 --> 01:34:06,283
و من نتونستم باهاش کنار بیام

1556
01:34:06,316 --> 01:34:10,216
پس رفتم - رفتم
برگشتم خونه و گفتم

1557
01:34:10,250 --> 01:34:13,250
"من می روم. من به خانه می روم.
من می روم کتری را بگذارم
در

1558
01:34:13,283 --> 01:34:17,350
آنها به یک فنجان چای نیاز دارند." من
یعنی چگونه انگلیسی می توانید بدست آورید؟

1559
01:34:17,383 --> 01:34:20,233
صبر کردم و صبر کردم
و من صبر کردم

1560
01:34:20,266 --> 01:34:22,366
و عمری طول کشید

1561
01:34:23,000 --> 01:34:25,300
و ناگهان وجود دارد
برادر و خواهرم

1562
01:34:25,333 --> 01:34:29,200
با این میانسال
زوج مسن

1563
01:34:29,233 --> 01:34:33,266
با چمدان و کیف
بالا آمدن مسیر

1564
01:34:33,300 --> 01:34:36,300
یادم می آید که با عجله پایین آمدم
برای ملاقات با آنها،

1565
01:34:36,333 --> 01:34:40,183
و می دانستم که آنها پدر و مادر من هستند،

1566
01:34:40,216 --> 01:34:43,300
اما اینطور نبود
همان پدر و مادری که من ترک کرده بودم

1567
01:34:43,333 --> 01:34:46,300
آنها خیلی بزرگتر بودند،
و فرسوده شده بودند.

1568
01:34:46,333 --> 01:34:49,183
و ما، بدیهی است،
ما همان بچه ها نبودیم

1569
01:34:49,216 --> 01:34:52,166
که اخراج کرده بودند

1570
01:34:52,200 --> 01:34:54,300
و ناگهان متوجه شدم
نمی توانستم چیزی بگویم

1571
01:34:54,333 --> 01:34:56,183
به جز نام آنها، می دانید،

1572
01:34:56,216 --> 01:34:59,250
مامان و بابا،
یا موتی و بابا

1573
01:34:59,283 --> 01:35:04,383
و بعد ما فقط آنجا ایستادیم،
به یکدیگر نگاه می کنند،

1574
01:35:05,160 --> 01:35:11,316
و ... چنین بود
یک لحظه آسیب زا

1575
01:35:11,350 --> 01:35:15,316
برای اینگه غم انگیز بود زیرا او
دیگر نمی توانست آلمانی صحبت کند.

1576
01:35:15,350 --> 01:35:18,350
برادرم حرفش را زد
به سختی،

1577
01:35:18,383 --> 01:35:22,000
و من تنها کسی بودم که
می توانست با
آنها

1578
01:35:22,330 --> 01:35:24,266
اما موانع
کاملا رفت

1579
01:35:24,300 --> 01:35:26,333
و ما شدیم
دوباره یک خانواده

1580
01:35:28,133 --> 01:35:30,150
[صدای زنگ]

1581
01:35:30,183 --> 01:35:33,166
مردی در اخبار:
آتش بس از دیروز آغاز شد

1582
01:35:33,200 --> 01:35:37,200
به همراه صدا شود
تمام جبهه ها

1583
01:35:37,233 --> 01:35:41,160
جنگ آلمان،
بنابراین، در پایان.

1584
01:35:42,000 --> 01:35:45,233
[موسیقی شاد]

1585
01:36:02,160 --> 01:36:03,283
[تشویق جمعیت]

1586
01:36:20,200 --> 01:36:22,200
[آتش بازی در حال انفجار]

1587
01:36:25,366 --> 01:36:29,000
آلارد: من به یاد دارم V.E. روز
خیلی واضح

1588
01:36:29,330 --> 01:36:31,300
فقط بود
فوق العاده، فوق العاده

1589
01:36:31,333 --> 01:36:34,366
و همه رقصیدیم
در سیرک پیکادیلی

1590
01:36:35,000 --> 01:36:38,100
و برای من فقط فکر کردم
خوب، این است.

1591
01:36:38,133 --> 01:36:41,660
رفتن برای دیدن
پدر و مادر من هفته آینده

1592
01:36:41,100 --> 01:36:45,500
مستقیم برگشتم
و برای هر دوی آنها نامه نوشت.

1593
01:36:46,300 --> 01:36:50,116
نامه های جداگانه نوشتم
چون آدرس جداگانه داشتم

1594
01:36:50,150 --> 01:36:55,350
از طریق پیام های صلیب سرخ
در ترزین اشتات

1595
01:36:55,383 --> 01:37:00,283
نامه ها به من برگردانده شد
حدود 3، 4 ماه بعد

1596
01:37:00,316 --> 01:37:02,100
خیلی طول کشید.

1597
01:37:03,383 --> 01:37:07,350
تمام آنچه پشت آن نوشته شده بود،
«به آشویتس تبعید شد،

1598
01:37:07,383 --> 01:37:10,100
اکتبر 44."

1599
01:37:11,300 --> 01:37:14,100
و جنگ در اردیبهشت 45 به پایان رسید.

1600
01:37:17,300 --> 01:37:19,283
اینطوری فهمیدم.

1601
01:37:22,133 --> 01:37:24,116
روزنفلد: به زودی
وقتی جنگ تمام شد،

1602
01:37:24,150 --> 01:37:27,100
من و هلا رفتیم
کمیته صلیب سرخ

1603
01:37:27,133 --> 01:37:30,660
و از آنها خواست تا جستجو کنند.

1604
01:37:30,100 --> 01:37:33,830
بالاخره رسیدیم
نامه ای از آنها برای گفتن

1605
01:37:33,116 --> 01:37:37,216
مادرم کشته شده بود
در مینسک، در روسیه،

1606
01:37:37,250 --> 01:37:39,183
جایی که او تبعید شد

1607
01:37:41,500 --> 01:37:43,316
خیلی سخته
برای کنار آمدن با

1608
01:37:43,350 --> 01:37:45,300
هنگامی که شما
همیشه این امید را داشت

1609
01:37:45,333 --> 01:37:49,300
و، البته، ما داشته ایم
نه، نه قبر، واقعا

1610
01:37:49,333 --> 01:37:55,100
نه فراق، نه پایان، نه تشییع جنازه.

1611
01:37:55,133 --> 01:37:59,366
این یک نوع احساس مبهم است
در هوا، از امید،

1612
01:38:00,000 --> 01:38:01,266
و این امید ناگهان محو می شود.

1613
01:38:02,200 --> 01:38:04,660
[گریه کودک]

1614
01:38:05,316 --> 01:38:07,283
هیمن: من پرستاری را به یاد دارم
در بخش کودکان،

1615
01:38:07,316 --> 01:38:11,330
و من همیشه شوخی می کردم
با بچه ها و خندیدن

1616
01:38:11,660 --> 01:38:13,250
و به من زنگ زدند
به تلفن،

1617
01:38:13,283 --> 01:38:17,116
و وجود داشت
یک تلگرام برای من

1618
01:38:17,150 --> 01:38:19,150
از او پرسیدم که آیا آن را می خواند؟

1619
01:38:19,183 --> 01:38:22,333
و بنابراین، او خواند
از طریق تلفن:

1620
01:38:22,366 --> 01:38:26,500
«پدر و مادرت به شدت بیمار بودند.
امیدی نبود.

1621
01:38:26,830 --> 01:38:29,133
منتظر خبرهای بیشتر باشید."

1622
01:38:29,166 --> 01:38:32,333
و احتمالا این کار را نکردم
کاملا آن را قبول کنید،

1623
01:38:32,366 --> 01:38:38,660
بنابراین به بخش برگشتم و
شروع شد--بر روی تختخوابی انجام شد

1624
01:38:38,100 --> 01:38:40,366
تا یکی از کوچولوها
پسرها به من گفتند

1625
01:38:41,000 --> 01:38:43,660
"چرا نمی خندی
این بار؟"

1626
01:38:43,100 --> 01:38:46,283
و آن موقع بود که من ترکیدم
اشک ریخت و فرار کرد

1627
01:38:49,330 --> 01:38:52,283
یادم می آید که بیرون رفتم
باغچه و دراز کشیدن روی چمن.

1628
01:38:52,316 --> 01:38:56,330
من نمی خواستم باشم
با هر کسی

1629
01:38:56,660 --> 01:38:58,266
چنین شوکی بود.

1630
01:39:01,350 --> 01:39:06,233
و ناگهان آینده ای که
ما همیشه نقاشی نمی کردیم
وجود دارد.

1631
01:39:06,266 --> 01:39:09,333
هیچ آینده ای وجود نداشت.
فقط یه جای خالی بود

1632
01:39:15,233 --> 01:39:17,183
CAHN: در آن زمان
من آزاد شدم،

1633
01:39:17,216 --> 01:39:20,660
یک ماه بعد،
من 20 ساله بودم

1634
01:39:20,100 --> 01:39:24,116
و من 58 پوند وزن داشتم.

1635
01:39:25,283 --> 01:39:29,300
و آن پس از آن است
8 اردوگاه کار اجباری

1636
01:39:36,133 --> 01:39:39,200
بارها به آن فکر کردم:
چه اتفاقی می افتاد

1637
01:39:39,233 --> 01:39:45,116
اگر پدرم این کار را نمی کرد
من را بیرون کشیده اند؟

1638
01:39:45,150 --> 01:39:48,350
من هرگز، هرگز
دوباره به پدرم اشاره کردم

1639
01:39:48,383 --> 01:39:51,133
میدونی "چرا اینکارو کردی؟"

1640
01:39:51,166 --> 01:39:55,383
چون فکر می کنم این کار را می کردم
او را بسیار اشتباه کرد

1641
01:39:56,160 --> 01:40:00,166
و من کاملا می توانم درک کنم،
مادر بودن

1642
01:40:00,200 --> 01:40:03,150
معنی آن چیست
اگر این چیست

1643
01:40:03,183 --> 01:40:08,150
من باید از طریق آن عبور می کردم
با بچه ام خدای نکرده

1644
01:40:08,183 --> 01:40:11,100
دغدغه اصلی من همیشه این بود که

1645
01:40:11,133 --> 01:40:15,330
بگذار قوی باشم،
و اجازه دهید برای ساختن آن تلاش کنم.

1646
01:40:15,660 --> 01:40:17,830
من آن را به آنجا رساندم.

1647
01:40:17,116 --> 01:40:19,150
میخواهم تا آخرش برسم،

1648
01:40:19,183 --> 01:40:22,116
فارغ از اینکه پایان چه بود

1649
01:40:24,250 --> 01:40:26,266
وولهایم: بقا
تصادف است

1650
01:40:28,150 --> 01:40:31,300
شما نمی توانید از یک سرباز بپرسید
که از جنگ بیرون می آید،

1651
01:40:31,333 --> 01:40:34,500
«رفقای شما چرا بودند
چپ و راست کشته شدند

1652
01:40:34,830 --> 01:40:35,830
و تو زنده ماندی؟"

1653
01:40:35,116 --> 01:40:37,100
شما هیچ
توضیح برای آن

1654
01:40:37,133 --> 01:40:38,200
این یک تصادف است.

1655
01:40:40,200 --> 01:40:44,300
در لحظه رهایی،
ما خیلی خوشحال بودیم، مطمئنا،

1656
01:40:44,333 --> 01:40:48,366
اما، از سوی دیگر، واقعا
خیلی غمگینه چون فهمیدم

1657
01:40:49,000 --> 01:40:51,166
که من یکی از آخرین ها بودم
که زنده مانده بود،

1658
01:40:51,200 --> 01:40:54,183
که همه بقیه که رفته بودند
با من به آشویتس،

1659
01:40:54,216 --> 01:40:57,200
یا کسانی که به آنجا برده شده بودند
آشویتس، هرگز باز نخواهد گشت.

1660
01:40:59,233 --> 01:41:01,333
[موسیقی دستگاهی]

1661
01:41:10,216 --> 01:41:12,116
[زن در حال آواز خواندن به آلمانی]

1662
01:41:16,183 --> 01:41:18,250
اپستاین: در ژوئیه 1945،

1663
01:41:18,283 --> 01:41:23,116
برای کار به آلمان برگشتم
برای دولت آمریکا

1664
01:41:23,150 --> 01:41:27,233
یکی از دلایلش این بود
به دنبال پدر و مادرم باشم

1665
01:41:27,266 --> 01:41:29,233
معقول ترین مکان برای رفتن

1666
01:41:29,266 --> 01:41:32,500
خواهد بود به
به کیپنهایم برگرد

1667
01:41:32,830 --> 01:41:38,660
اما من برنگشتم
تا اوت 1947.

1668
01:41:38,100 --> 01:41:44,000
فکر می کنم تا حدودی می دانستم
پدر و مادرم زنده نماندند

1669
01:41:44,330 --> 01:41:47,133
اما تا زمانی که این کار را نکردم
به کیپنهایم برگرد،

1670
01:41:47,166 --> 01:41:51,330
هنوز هم می توانستم بگویم، خوب، شاید
آنها به کیپنهایم برگشته اند،

1671
01:41:51,660 --> 01:41:53,250
که واقعا اینطور نیست
خیلی معنی داشته باشه

1672
01:41:53,283 --> 01:41:58,100
اما من فکر می کنم این بود
فقط مکانیسم بقای من

1673
01:41:58,133 --> 01:42:01,383
فقط هنوز آماده نبودم
برای پذیرش واقعیت

1674
01:42:02,160 --> 01:42:03,283
که دیگر پدر و مادری نداشتم،

1675
01:42:03,316 --> 01:42:07,330
که من نداشتم
والدین برای مدت طولانی

1676
01:42:08,100 --> 01:42:10,100
[موسیقی دستگاهی]

1677
01:42:14,330 --> 01:42:15,250
راوی: اگرچه
اکثریت قریب به اتفاق

1678
01:42:15,283 --> 01:42:17,200
کودکان حمل و نقل کودک

1679
01:42:17,233 --> 01:42:20,150
مادر و پدر خود را از دست دادند
در هولوکاست،

1680
01:42:20,183 --> 01:42:22,350
قابل توجه،
چند پدر و مادر زنده ماندند

1681
01:42:22,383 --> 01:42:25,000
دوباره متحد شوند
با فرزندانشان

1682
01:42:28,116 --> 01:42:30,300
فوچل: پدر و مادرم موفق شدند
برای خروج از اتریش

1683
01:42:30,333 --> 01:42:33,283
با رفتن به ایتالیا،
و از ایتالیا،

1684
01:42:33,316 --> 01:42:36,660
وارد فرانسه شدند

1685
01:42:36,100 --> 01:42:37,150
و پنهان شدند

1686
01:42:37,183 --> 01:42:41,216
توسط برخی به شدت
مردم فوق العاده در آنجا

1687
01:42:41,250 --> 01:42:46,830
بعد از پایان جنگ، من بودم
گفت
که پدر و مادرم زنده بودند

1688
01:42:46,116 --> 01:42:50,316
و اینکه روزی این کار را خواهم کرد
احتمالا باید برگردی

1689
01:42:50,350 --> 01:42:52,316
و با آنها زندگی کنید

1690
01:42:52,350 --> 01:42:55,350
فکر کنم ترسیده بودم
توسط آن ایده

1691
01:42:55,383 --> 01:43:00,283
عمو پرسی پدر و مادرم را متقاعد کرد
صبر کنم تا کارم تمام شود

1692
01:43:00,316 --> 01:43:03,283
مدرسه انگلیسی
گواهی در سن 16 سالگی،

1693
01:43:03,316 --> 01:43:06,216
و همچنین، آنها به زمان نیاز داشتند
خود را بازسازی کنند

1694
01:43:09,200 --> 01:43:13,500
سرانجام، در سال 1947،
آنها برای من آماده بودند.

1695
01:43:13,830 --> 01:43:17,330
من نمی خواستم،
اما کوهن ها مرا به پاریس بردند،

1696
01:43:17,660 --> 01:43:19,250
جایی که قرار بود پدر و مادرم را ملاقات کنم.

1697
01:43:19,283 --> 01:43:24,150
و ایستادن را به یاد می آورم
خارج از هتل

1698
01:43:24,183 --> 01:43:29,150
و از دور دیدم
پدر و مادرم نزدیک می شوند

1699
01:43:29,183 --> 01:43:32,150
و من نمی توانستم نگاه کنم
مستقیماً در آنها،

1700
01:43:32,183 --> 01:43:36,233
بنابراین من به آنها نگاه کردم
انعکاس در ویترین مغازه

1701
01:43:36,266 --> 01:43:37,316
همانطور که به سمت من می رفتند،

1702
01:43:37,350 --> 01:43:41,216
و من خیلی احساس کردم،
احساس بسیار قوی

1703
01:43:43,330 --> 01:43:48,150
این یک حس بود
شادی، از عشق

1704
01:43:48,183 --> 01:43:51,250
من ناگهان آن را احساس کردم
و با آن مبارزه کرد.

1705
01:43:51,283 --> 01:43:55,316
اما من احساس کردم، می دانید،
من می دانستم که آنها هستند.

1706
01:43:55,350 --> 01:43:59,183
ملاقات کردیم. و پدر کورت،

1707
01:43:59,216 --> 01:44:02,216
که تظاهرات بیشتری داشت
از مادر،

1708
01:44:02,250 --> 01:44:05,116
دستش را گذاشت
از طریق فرهای کرت

1709
01:44:05,150 --> 01:44:09,500
و کرت همینطور رفت
و به او والوپ داد.

1710
01:44:09,830 --> 01:44:12,333
و شوهرم می گوید: «نکن
تو هرگز این کار را دوباره انجام می دهی، کرت.

1711
01:44:12,366 --> 01:44:17,100
پدرت به تو نشان می دهد،
می دانی، محبت اوست."

1712
01:44:17,133 --> 01:44:20,000
و همین بود.

1713
01:44:20,330 --> 01:44:22,100
[موسیقی دراماتیک]

1714
01:44:32,330 --> 01:44:35,160
فوچل: وقتی قرار شد بگویم
خداحافظ کوهن ها،

1715
01:44:35,500 --> 01:44:38,216
من برای اولین بار متوجه شدم،
من فکر می کنم، آگاهانه،

1716
01:44:38,250 --> 01:44:42,660
که آنها مرا دوست داشتند،
مخصوصا پرسی،

1717
01:44:42,100 --> 01:44:43,366
چون اشک می ریخت

1718
01:44:44,000 --> 01:44:45,316
و من هرگز ندیده بودم
قبلش گریه کنه

1719
01:44:45,350 --> 01:44:49,150
تا حالا ندیده بودمش گریه کنه

1720
01:44:49,183 --> 01:44:51,183
و بعد مجبور شدیم او را ترک کنیم.

1721
01:44:51,216 --> 01:44:53,350
و من به یاد او هستم
به عقب نگاه کن، می دانی

1722
01:44:53,383 --> 01:44:56,160
خیلی خیلی ناراحت کننده بود

1723
01:45:00,266 --> 01:45:03,660
او نمی خواست برود.
او آنها را نمی شناخت.

1724
01:45:05,500 --> 01:45:07,333
فوچل: پدر و مادرم رها کردند
از یک کودک 7 ساله

1725
01:45:07,366 --> 01:45:10,200
و یک نوجوان 16 ساله را به دست آورد.

1726
01:45:10,233 --> 01:45:12,150
و مادرم مخصوصاً

1727
01:45:12,183 --> 01:45:15,316
می خواست ادامه دهد
جایی که او ترک کرده بود

1728
01:45:15,350 --> 01:45:21,160
و یک نوجوان 16 ساله دوست ندارد
مانند یک
7 ساله.

1729
01:45:21,500 --> 01:45:24,116
بنابراین، وقتی به فرانسه برگشتیم،
همه چیز خیلی سخت بود

1730
01:45:26,383 --> 01:45:28,116
البته من خیلی خوش شانسم.

1731
01:45:28,150 --> 01:45:30,000
یعنی اینو متوجه شدم:

1732
01:45:30,330 --> 01:45:34,330
در حالی که بیشتر مهربانان
دیگر هرگز پدر و مادر خود را ندیدند،

1733
01:45:34,660 --> 01:45:37,333
من نه تنها پشتم را داشتم بلکه
مجموعه دیگری از والدین به عنوان
خوب

1734
01:45:41,166 --> 01:45:43,350
چه چیزی بیشتر می تواند بخواهد؟

1735
01:45:45,316 --> 01:45:48,830
[موسیقی دراماتیک]

1736
01:45:52,000 --> 01:45:53,266
هیمن: من دیگر بچه نبودم

1737
01:45:53,300 --> 01:45:56,316
وقتی سوار قطار شدم
در پراگ

1738
01:46:02,660 --> 01:46:06,266
عجیب است که فقط
6 سال از یک زندگی طولانی،

1739
01:46:06,300 --> 01:46:09,333
و آن 6 سال تاثیر خواهد گذاشت
بقیه عمرت

1740
01:46:14,660 --> 01:46:16,200
روزنفلد: من هرگز تعلق نداشتم
وقتی بچه بودم

1741
01:46:16,233 --> 01:46:19,183
یه جایی میخواستم
برای یافتن ریشه

1742
01:46:19,216 --> 01:46:24,500
من در سالهای آخر احساس می کنم
زندگی من که بوده ام
پذیرفته شد.

1743
01:46:25,150 --> 01:46:28,216
و هیچ کس هرگز به من نگفته است

1744
01:46:28,250 --> 01:46:30,250
"تو به دنیا نیامدی
در این کشور."

1745
01:46:30,283 --> 01:46:34,160
من کاملا قبول شدم
مثل بقیه

1746
01:46:34,500 --> 01:46:39,000
و کم کم احساس کردم که دارم
به جایی تعلق داشتم

1747
01:46:42,300 --> 01:46:45,250
سادان: پناهنده بودن یعنی
وحشتناک ترین احساس

1748
01:46:45,283 --> 01:46:49,330
چون خانواده ات را از دست می دهی،
شما خانه خود را از دست می دهید

1749
01:46:49,660 --> 01:46:51,383
تو هم بی هویتی

1750
01:46:52,160 --> 01:46:53,233
ناگهان، تو هیچی

1751
01:46:53,266 --> 01:46:58,183
شما فقط به آن متکی هستید
طبیعت خوب دیگران

1752
01:46:58,216 --> 01:47:01,233
و کمک و درک.

1753
01:47:01,266 --> 01:47:04,100
و به همین دلیل است که فکر می کنم
زندگی در اسرائیل،

1754
01:47:04,133 --> 01:47:05,350
دلم برای مهاجران جدید می سوزد.

1755
01:47:05,383 --> 01:47:08,100
دلم برای روس ها می سوزد
و اتیوپی ها

1756
01:47:08,133 --> 01:47:10,660
و هر کسی که تازه کار است،

1757
01:47:10,100 --> 01:47:12,350
مخصوصا اگر آمده باشند
بدون خانواده هایشان

1758
01:47:12,383 --> 01:47:16,000
سپس، می دانید، اگر بتوانم انجام دهم
هر چیزی، من آن را انجام می دهم.

1759
01:47:19,100 --> 01:47:20,266
[موسیقی ادامه دارد]

1760
01:47:20,300 --> 01:47:24,330
سگال: من از این کار خیره شدم
دیدگاه یک نویسنده

1761
01:47:24,660 --> 01:47:27,266
چه کسی دیگر دارد
خوش شانسی باور نکردنی

1762
01:47:27,300 --> 01:47:31,300
برای زندگی کردن با
سازنده یهودی،

1763
01:47:31,333 --> 01:47:36,366
طبقه کارگر انگلیسی،
مرد اتحادیه، استوکار راه آهن،

1764
01:47:37,000 --> 01:47:41,133
شیرفروش، انگلیسی-هندی
خانم های ویکتوریایی

1765
01:47:41,166 --> 01:47:46,216
هر که دارد
مزیت محض

1766
01:47:46,250 --> 01:47:48,183
از مطالعه نکردن این

1767
01:47:48,216 --> 01:47:52,500
از بیرون،
اما عضوی درمانده بودن

1768
01:47:52,830 --> 01:47:54,316
از داخل
از این خانواده ها

1769
01:47:54,350 --> 01:47:57,366
به نظر من هدیه بود

1770
01:47:58,000 --> 01:48:00,166
در آن زمان اینطور به نظر نمی رسید.

1771
01:48:03,300 --> 01:48:07,283
آلارد: من الان نگاه می کنم
نوه 14 ساله من،

1772
01:48:07,316 --> 01:48:13,316
و من فکر می کنم این سن است
چه زمانی
پدر و مادر، خانه، کشور را از دست دادم.

1773
01:48:16,166 --> 01:48:21,350
خیلی از من ساخته شده است
از جایی که باختم

1774
01:48:21,383 --> 01:48:24,350
من اینجا پسر عموی دومی دارم.

1775
01:48:24,383 --> 01:48:28,830
او می‌گوید: «هرچی تو
نداشتی، الان داری."

1776
01:48:28,116 --> 01:48:29,316
که خیلی درسته

1777
01:48:29,350 --> 01:48:34,150
و من بسیار سپاسگزارم و
بسیار به تمام خانواده افتخار می کنم

1778
01:48:38,830 --> 01:48:39,166
شکر: هر چه جوانتر بودی،

1779
01:48:39,200 --> 01:48:42,830
نابخشودنی تر باشی
از پدر و مادرت

1780
01:48:42,116 --> 01:48:45,500
ممکن است بگویید، اوه، آنها بودند
خیلی شجاع و نجاتت داد

1781
01:48:45,830 --> 01:48:48,233
اما آنها واقعاً شما را رها کردند.

1782
01:48:48,266 --> 01:48:51,216
ما 4 تا دوست بودیم
دوستان بسیار صمیمی

1783
01:48:51,250 --> 01:48:55,500
همه موافق بودیم
اگر دوباره تکرار شود،

1784
01:48:55,830 --> 01:48:57,830
ما نمی فرستیم
فرزندان ما

1785
01:48:57,116 --> 01:49:00,166
با هم می مانیم و می میریم.

1786
01:49:00,200 --> 01:49:04,330
این همان چیزی است که ما گفتیم.

1787
01:49:04,660 --> 01:49:08,233
بعدها که بزرگتر شدیم،
ما آن را کاهش دادیم، گفتیم

1788
01:49:08,266 --> 01:49:10,133
اگر این اتفاق بیفتد، قول می دهیم

1789
01:49:10,166 --> 01:49:12,150
برای گرفتن یکدیگر
کودکان در

1790
01:49:12,183 --> 01:49:16,330
ما آنها را نمی فرستیم
به غریبه ها

1791
01:49:17,350 --> 01:49:19,330
[موسیقی ادامه دارد]

1792
01:49:19,660 --> 01:49:21,183
اپستاین: مطمئناً دارم
سهم من از به یاد آوردن

1793
01:49:21,216 --> 01:49:24,166
اما به یاد آوردن نیز
باید هدیه ای داشته باشد

1794
01:49:24,200 --> 01:49:27,216
و چشم انداز آینده

1795
01:49:27,250 --> 01:49:30,283
شما نمی توانید به سادگی متوقف شوید
در یادآوری

1796
01:49:34,160 --> 01:49:37,330
من فکر نمی کنم هرگز
آگاهانه تصمیم گرفت

1797
01:49:37,660 --> 01:49:39,266
خودم را وقف کنم
به حقوق بشر

1798
01:49:39,300 --> 01:49:43,116
و مسائل عدالت اجتماعی

1799
01:49:43,150 --> 01:49:45,183
یکی به من کمک کرد.

1800
01:49:45,216 --> 01:49:50,133
من نمی توانم جبران کنم یا از برخی تشکر کنم
از افرادی که به من کمک کردند،

1801
01:49:50,166 --> 01:49:53,233
اما من می توانم کاری انجام دهم
برای افراد دیگر

1802
01:49:57,250 --> 01:49:59,300
[صدای زنگ بیگ بن]

1803
01:50:06,250 --> 01:50:08,200
[موسیقی ادامه دارد]

1804
01:50:25,233 --> 01:50:29,183
گوردون: به خودم رسیده ام
نتیجه گیری در مورد خودم

1805
01:50:29,216 --> 01:50:35,830
در سال 1938 فرار کردم
اخراج لهستان

1806
01:50:35,116 --> 01:50:38,200
من از آلمان خارج شدم
در Kindertransport

1807
01:50:38,233 --> 01:50:40,200
من به استرالیا اعزام شدم
در یک کشتی،

1808
01:50:40,233 --> 01:50:43,250
و کشتی اژدر شد
و هیچ اتفاقی نیفتاد

1809
01:50:43,283 --> 01:50:46,830
به انگلیس برگشتم
و در ارتش بود.

1810
01:50:46,116 --> 01:50:48,283
چرا این همه تصادف؟

1811
01:50:48,316 --> 01:50:52,250
و من به یک نتیجه رسیدم:
قرار بود زنده بمانم

1812
01:50:52,283 --> 01:50:56,830
نه به خاطر خودم،

1813
01:50:56,116 --> 01:50:57,233
اما یهودیان زنده خواهند ماند.

1814
01:50:57,266 --> 01:51:00,150
و مطرح می کردم
نسلی دیگر،

1815
01:51:00,183 --> 01:51:01,333
و آنها زندگی می کردند.

1816
01:51:01,366 --> 01:51:04,350
و من به فرزندانم نگاه می کنم
و نوه هایم

1817
01:51:04,383 --> 01:51:08,166
و من می دانم وجود داشت
هدفی برای زندگی من

1818
01:51:12,350 --> 01:51:15,216
[آواز خواندن کودک]

1819
01:51:51,216 --> 01:51:53,166
[موسیقی تم]


